Pozew jako pismo procesowe zawierające powództwo (roszczenie procesowe, formalne)
Pozew (art. 187 k.p.c.) Roszczenie procesowe
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Roszczenie w świetle prawa materialnego odpowiada jednemu rodzajowi powinnego zachowania dłużnika wobec wierzyciela w stosunku prawnym łączącym te osoby, charakteryzowanym przez zespół właściwych mu okoliczności faktycznych i przepisy prawa, które decydują o treści ich wzajemnych uprawnień i obowiązków (np. wyrok SN z 25 kwietnia 2014 r., II CSK 417/13).
Formułując roszczenie procesowe powód daje wyraz temu, w jaki sposób widzi on powyższe konsekwencje materialnoprawne oraz temu, na stwierdzeniu których z ewentualnie wielu możliwych mu zależy. Żądanie z przywołaną w celu jego uzasadnienia podstawą faktyczną wyznacza następnie granice przedmiotu procesu (treść roszczenia procesowego), a zarazem dopuszczalne ramy rozpoznania i rozstrzygnięcia sądu (art. 321 § 1 k.p.c.).
Wyrok SN z dnia 11 grudnia 2020 r., V CSK 32/19
Standard: 86226 (pełna treść orzeczenia)
O tym, jakie żądanie (roszczenie procesowe) stanie się przedmiotem postępowania w konkretnej sprawie decyduje powód, w momencie gdy realizuje obwiązki zredagowania pozwu, jako pisma wszczynającego postępowanie i odpowiadającego wymaganiom z art. 187 § 1 k.p.c. Jeśli na tle pewnego zespołu okoliczności faktycznych charakterystycznych dla stosunku prawnego, z którego roszczenie ma wynikać, powód może domagać się od pozwanego, by ten zachował się wobec niego w określony sposób (np. spełnił na rzecz powoda jakieś świadczenie), to uprawnienie to odpowiada roszczeniu powoda w znaczeniu materialnym. Roszczeniu temu przysługuje ochrona sądowa, a decydując się na jego dochodzenie w procesie powód obowiązany jest przedstawić je w postaci żądania pozwu w rozumieniu art. 187 § 1 k.p.c.
W świetle prawa materialnego, jedno roszczenie odpowiada jednemu rodzajowi powinnego zachowania dłużnika wobec wierzyciela w ramach stosunku prawnego łączącego te osoby, charakteryzowanego przez zespół właściwych mu okoliczności faktycznych i przepisy prawa, które decydują o treści ich wzajemnych uprawnień i obowiązków. Warunki kumulowania roszczeń w pozwie i w procesie określa art. 191 k.p.c.
Wyrok SN z dnia 25 kwietnia 2014 r., II CSK 417/13
Standard: 86228 (pełna treść orzeczenia)