Ograniczenia dowodowe z art. 247 k.p.c. w stosunku do pokwitowania z art. 462 § 1 k.c.
Dowód przeciwko osnowie lub ponad osnowę dokumentu w formie szczególnej pod rygorem nieważności (art. 247 k.p.c.) Pokwitowanie (art. 462 - 464 k.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Podważenie prawdziwości oświadczenia zawartego w pokwitowaniu może być dokonane wszelkimi środkami dowodowymi. Nie mają przy tym zastosowania ograniczenia przewidziane w art. 247 k.p.c., które odnoszą się do treści czynności prawnej, to znaczy do oświadczeń woli zawartych w dokumencie, a nie do ujętych w nim oświadczeń.
Wyrok SA w Lublinie z dnia 5 sierpnia 2024 r., I ACa 582/24
Standard: 83572 (pełna treść orzeczenia)
Podważenie prawdziwości oświadczenia zawartego w pokwitowaniu może być dokonane wszelkimi dowodami. Przepis art. 247 k.p.c. odnosi się bowiem do oświadczeń woli zawartych w dokumencie, a nie oświadczeń wiedzy (wyrok SN z dnia 02 lipca 2009 r., V CSK 4/09).
Wyrok SA w Białymstoku z dnia 7 kwietnia 2017 r., I ACa 923/16
Standard: 83567 (pełna treść orzeczenia)