Forma sprzeciwu od nakazu zapłaty (art. 16 ust. 4 rozp. 1896/2006)
Sprzeciw od europejskiego nakazu zapłaty (art. 16 i 17 rozp. 1896/2006 i art. 505[19] k.p.c.)
W art. 16 ust. 4 rozporządzenia 1896/2006 przewidziano, że sprzeciw od europejskiego nakazu zapłaty wnosi się w formie papierowej lub za pomocą innego środka komunikacji, w tym komunikacji elektronicznej, akceptowanego przez państwo członkowskie wydania i dostępnego dla sądu wydania.
Według art. 16 ust. 5 tego rozporządzenia sprzeciw tylko wtedy, gdy jest - stosownie do art. 16 ust. 4 - składany w postaci elektronicznej, musi być podpisany zgodnie z art. 2 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 1999/93/WE z dnia 13 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnotowych ram w zakresie podpisów elektronicznych, a podpis taki uznany w państwie członkowskim wydania bez możliwości uzależnienia od dodatkowych wymagań. Taki podpis nie jest jednak wymagany, jeżeli w sądach państwa członkowskiego wydania funkcjonuje alternatywny system komunikacji elektronicznej, do którego dostęp ma określona grupa uprzednio zarejestrowanych uwierzytelnionych użytkowników, i który umożliwia bezpieczną identyfikację tych użytkowników (por. także art. 7 ust. 5 i 6 powoływanego rozporządzenia w odniesieniu do pozwu o wydanie europejskiego nakazu zapłaty).
Postanowienie SN z dnia 19 czerwca 2013 r., I CZ 59/13
Standard: 83265 (pełna treść orzeczenia)