Prawo bez barier technicznych, finansowych, kompetencyjnych

Stosowanie konwencyjnych norm kolizyjnych odnoszących się do zobowiązań pozaumownych (art. 28 Rzym II)

Rozporządzenie nr 864/2007 z dnia 11 lipca 2007 r. dotyczące prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych (Rzym II, art. 33 p.p.m.)) Prawo właściwe dla pozaumownej odpowiedzialności cywilnej wynikającej z wypadków drogowych (art. 34 p.p.m.)

Zgodnie z art. 28 ust. 1 rozporządzenia „Rzym II” niniejsze rozporządzenie nie uchybia stosowaniu konwencji międzynarodowych, których stronami, w chwili przyjęcia niniejszego rozporządzenia, jest jedno lub kilka państw członkowskich, a które ustanawiają normy kolizyjne odnoszące się do zobowiązań pozaumownych. Przy rozwiązywaniu problemów kolizyjnoprawnych trzeba zatem wziąć pod uwagę konwencję o prawie właściwym dla wypadków drogowych, sporządzoną w Hadze dnia 4 maja 1971 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 63, poz. 585), która weszła w życie w stosunku do Polski 28 maja 2002 roku. W dacie przyjęcia rozporządzenia „Rzym II” stronami tej konwencji były nie tylko państwa członkowskie, ale również państwa trzecie, np. Szwajcaria. W związku z tym w piśmiennictwie wyrażany jest pogląd, który Sąd Apelacyjny podziela, że normy rozporządzenia „Rzym II” ustępują miejsca postanowieniom tej konwencji (tak też W. Kurowski [w:] Prawo prywatne międzynarodowe. Komentarz. pod red. M. Pazdana, Warszawa 2018, komentarz do art. 28 rozporządzenia „Rzym II”, nb 5). W konsekwencji przepisy konwencji haskiej z 4 maja 1971 roku wyznaczają prawo właściwe czyli statut deliktowy miarodajny dla oceny stosunku zobowiązaniowego, którego źródłem jest delikt w postaci wypadku drogowego.

Wyrok SA w Warszawie z dnia 26 lipca 2018 r., I ACa 697/17

Standard: 80307 (pełna treść orzeczenia)

Zgodnie z art. 28 rozporządzenia Rym II, rozporządzenie to nie uchybia stosowaniu konwencji międzynarodowych, których stronami, w chwili przyjęcia rozporządzenia jest jedno lub więcej państw członkowskich, a które ustanawiają normy kolizyjne odnoszące się do zobowiązań pozaumownych (ust.1); rozporządzenie ma jednak w stosunkach pomiędzy państwami członkowskimi pierwszeństwo przed konwencjami zawartymi wyłącznie pomiędzy dwoma lub więcej państwami członkowskimi w zakresie, w jakim konwencje takie dotyczą kwestii uregulowanych niniejszym rozporządzeniem. Tym samym rozporządzenie Rym II ustępuje, co do zasady, konwencji haskiej o prawie właściwym dla wypadków drogowych z dnia 4 maja 1971 r., której stronami, w dacie przyjęcia tego rozporządzenia, były nie tylko państwa członkowskie Unii Europejskiej. Zważywszy zatem, że Polski i Austrii nie łączy odrębna, dwustronna umowa obejmująca kwestie uregulowane cyt. wyżej rozporządzeniem, co w świetle art. 28 ust.2 rozporządzenia skutkowałoby pierwszeństwem jego stosowania, natomiast tak Polska jak i Austria są stronami powołanej wyżej konwencji haskiej, to – zgodnie z cyt. ust.1 art. 28 – konwencja korzysta z pierwszeństwa w stosowaniu przed regulacją zawartą w rozporządzeniu.

Wyrok SA w Krakowie z dnia 23 maja 2017 r., I ACa 178/17

Standard: 80393 (pełna treść orzeczenia)

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.