Ustalenie dokonania czynności prawnej (art. 24 p.p.m.)
Prawo prywatne międzynarodowe
Przepisy prawa zobowiązań nie przesądzają samodzielnie o prawnorzeczowych skutkach zawarcia umowy przenoszącej własność. Stąd też Sąd Okręgowy zasadnie skorzystał z regulacji zawartej w art. 24 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. Prawo prywatne międzynarodowe, zgodnie z którym przy ustaleniu, czy dokonano czynności prawnej, stosuje się prawo dla niej właściwe. Stosownie zaś do art. 41 tej ustawy, własność i inne prawa rzeczowe podlegają prawu państwa, w którym znajduje się ich przedmiot. Nabycie i utrata własności, jak również nabycie i utrata oraz zmiana treści lub pierwszeństwa innych praw rzeczowych, podlegają prawu państwa, w którym przedmiot tych praw znajdował się w chwili, gdy nastąpiło zdarzenie pociągające za sobą wymienione skutki prawne.
Wyrok SA w Białymstoku z dnia 6 kwietnia 2017 r., I ACa 922/16
Standard: 80145 (pełna treść orzeczenia)
Zgodnie z art. 24 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. Prawo prywatne międzynarodowe, przy ustaleniu, czy dokonano czynności prawnej, stosuje się prawo dla niej właściwe. Bezspornym jest, że doszło do sprzedaży na terenie Niemiec. Wobec tego, że złożenie oświadczenia woli miało miejsce za granicą, powstaje konieczność ustalenia, jakiego państwa prawo powinno stanowić podstawę oceny ważności dokonanej czynności prawnej.
Wyrok SR w Olsztynie z dnia 7 września 2016 r., I C 289/15
Standard: 80141 (pełna treść orzeczenia)