Roszczenia i ich podstawy objęte ochroną z art. 59 k.c.
Bezskuteczność względna umowy na podstawie art. 59 k.c.
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Art. 59 - zamieszczony w przepisach ogólnych kodeksu cywilnego - nie zawiera żadnych ograniczeń, jeżeli chodzi o rodzaj roszczeń, a także ograniczeń co do przedmiotu umowy, jaka ma uniemożliwiać zadośćuczynienie roszczeniu osoby uprawnionej – vide: uchwała SN z dnia 19 stycznia 1968 r., III CZP 100/68)
Artykuł 59 może być wykorzystany do roszczeń mających swe źródło w przepisach prawa zobowiązań, ale także prawa spadkowego, rodzinnego, na dobrach niematerialnych. Sąd Najwyższy, przy akceptacji doktryny, dopuszcza stosowanie ochrony z art. 59 do roszczeń alimentacyjnych, mimo że są wymagalne w miarę upływu czasu (wyrok SN z dnia 10 lutego 1982 r., III CRN 257/81).
Wyrok SA w Szczecinie z dnia 16 listopada 2016 r., I ACa 463/15
Standard: 80070 (pełna treść orzeczenia)
Na gruncieart. 59 k.c. przedmiotem ochrony jest roszczenie stanowiące jedną z normatywnych postaci prawa podmiotowego. Polega ono na możliwości domagania się określonego zachowania od oznaczonej osoby korzystnego dla uprawnionego, a jego korelatem jest skonkretyzowany obowiązek drugiej osoby podjęcia lub powstrzymania się od określonego działania.
Wyrok SN z dnia 7 lutego 2013 r., II CSK 230/12
Standard: 80079 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 80081
Standard: 80082
Standard: 15148
Standard: 49833
Standard: 49830
Standard: 80085
Standard: 80087
Standard: 80092
Standard: 80094