Czyn ciągły w przestępstwach narkotycznych
Czyn ciągły (art. 12 k.k.)
Fakt sprzedaży i nieodpłatnego udzielenia środków odurzających różnym osobom nie ma znaczenia dla zaistnienia przestępstwa ciągłego.
Niewątpliwie istnieje linia orzecznicza, którą w apelacji przedstawia prokurator warunkująca przyjęcie działania czynem ciągłym od skonkretyzowanego zamiaru sprawcy obejmującego tożsamość osób nabywających środki odurzające, ilość tych środków podlegającą sprzedaży lub nieodpłatnemu udzielaniu czy chociażby czas i miejsce transakcji. Podzielić jednak należy ustalenia Sądu I instancji, że chociaż zamiar, z którym działał oskarżony F. W. dokonując sprzedaży lub nieodpłatnego udzielenia narkotyków nie był tak silnie skonkretyzowany, to jednak nie można jego kilku zachowań traktować jako odrębnych czynów i stosować do nich regulacji z art. 91 § 1 kk. Zachowanie oskarżonego było realizacją objętego jednym zamiarem procederu polegającego na sprzedaży i nieodpłatnym udzielaniu środków odurzających. Miał on bowiem świadomość, że będzie zaopatrywał wskazane osoby w marihuanę przy każdej nadarzającej się okazji i za każdym razem, gdy zajdzie taka potrzeba. Udzielanie i sprzedaż środków różnym osobom nie stoi również na przeszkodzie przyjęciu konstrukcji czynu ciągłego, gdyż ustawą o przeciwdziałaniu narkomanii jest życie i zdrowie społeczeństwa jako całość, tzw. zdrowie publiczne, nie zaś poszczególnych osób (zob. postanowienie SN z dnia 28 września 2006 r., I KZP 19/06; uchwała SN z dnia 27 października 2005 r., I KZP 32/05).
Wyrok SA w Wrocławiuz dnia 5 grudnia 2018 r., II AKa 270/18
Standard: 76352 (pełna treść orzeczenia)
Cel osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej nie jest irrelewantny z perspektywy znamion przestępstw z art. 58 ust. 1 i 59 ust. 1 ustawy z 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Jego stwierdzenie obliguje do zastosowania art. 59 ust. 1 wspomnianej ustawy. Przedmiotem ochrony przestępstw zawartych w tych przepisach jest zdrowie publiczne, a zatem tożsamość pokrzywdzonych nie powinna mieć znaczenia dla możliwości zastosowania art. 12 k.k. Znaczenie dla wykluczenia kwalifikacji zachowań wypełniających znamiona przestępstwa z art. 58 ust. 1 i 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii jako jednego czynu ciągłego ma natomiast brak jednego z góry powziętego zamiaru.
Postanowienie SN z dnia 7 czerwca 2017 r., III KK 58/17
Standard: 76365 (pełna treść orzeczenia)