Przestępstwo fałszu materialnego (art. 270 k.k.)
Podrobienie lub przerobienie dokumentu (art. 270 k.k.)
Treść art. 270 § 1 k.k. statuuje odpowiedzialność karną za trzy postacie zabronionego zachowania, stanowiącego przestępstwo fałszowania dokumentów, tj.:
- podrobienie dokumentu w celu użycia go jako autentyczny,
- przerobienie dokumentu w celu użycia go za autentyczny oraz
- użycie dokumentu podrobionego lub przerobionego jako autentycznego.
Skoro zachowania polegające zarówno na podrobieniu i przerobieniu dokumentu, jak i na użyciu takich dokumentów, stanowią przestępstwo z art. 270 § 1 k.k., to sprawcy każdego z takich zachowań popełniają własne przestępstwo, a jego postać jest uzależniona od tego, które ze znamion czasownikowych zrealizowali.
Postanowienie SN z dnia 17 kwietnia 2019 r., III KK 64/18
Standard: 75800 (pełna treść orzeczenia)
Przepis art. 270 § 1 k.k. określa przestępstwo materialnego fałszerstwa dokumentu, którego istotą jest karalne fałszowanie (podrabianie lub przerabianie) dokumentu lub używanie tak sfałszowanego dokumentu jako autentycznego, natomiast przestępstwo z art. 271 k.k. jest określane jako poświadczenie nieprawdy lub fałszerstwo intelektualne dokumentu. W odróżnieniu od fałszerstwa materialnego z art. 270 § 1 k.k. jego istotą jest poświadczenie nieprawdy przez osobę, która wystawiła autentyczny dokument we własnym imieniu.
Przedmiotem przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. jest dokument, a czynnością sprawczą czynu zabronionego z art. 271 k.k. jest „poświadczenie nieprawdy”. Polega ono na wystawieniu dokumentu stwierdzającego okoliczności nieistniejące lub przeinaczające, lub też na zatajeniu prawdy, którą należało stwierdzić.
Wyrok SA w Łodzi z dnia 12 stycznia 2017 r., II AKa 251/16
Standard: 76189 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 80176