Związanie sądu cywilnego wyrokiem skazującym dziennikarza za tzw. przestępstwo zniesławienia medialnego (art. 212 § 2 k.k.)
Zniesławienie - pomówienie (art. 212 k.k.) Związanie prawomocnym wyrokiem skazującym sądu karnego (art. 11 k.p.c.) Środki ochrony prawnej dóbr osobistych (art. 24 i art. 448 k.c.)
Skazanie dziennikarza prawomocnym wyrokiem za tzw. przestępstwo zniesławienia medialnego (art. 212 § 2 k.k.), polegające na opublikowaniu w dzienniku ogólnopolskim serii artykułów pomawiających powoda o postępowanie i właściwości, które mogły poniżyć go w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu, nie przesądza w sprawie o naruszenie dóbr osobistych bezprawności działania wydawcy i redaktora naczelnego tego dziennika.
Sąd karny oceniał materiał prasowy z punktu widzenia tego, czy dziennikarka zawarła w nim „dokładne i wiarygodne informacje, nie wypaczające rzeczywistości i oparte na faktach”, a w sprawie o naruszenie dóbr osobistych publikacją prasową Sądy meriti rozważały, czy naruszenie dóbr osobistych było bezprawne dlatego, że dziennikarz pozwanego wydawcy nie działał m.in. w uzasadnionym interesie publicznym i nie dokonał przed publikacją odpowiednich czynności weryfikacyjnych (art. 12 ust. 1 Pr.pras.). Skazanie zatem dziennikarza w procesie karnym na podstawie art. 212 § 2 k.k. nie przesądza automatycznie bezprawności działania podmiotów odpowiedzialnych na podstawie art. 38 Pr.pras., tj. wydawcy i redaktora naczelnego gazety.
W procesie karnym dziennikarz odpowiada za dochowanie prawdy, w procesie cywilnym wystarczy, jeśli wykaże dochowanie staranności, rzetelności i to, że kierował się interesem społecznym
Wyrok SN z dnia 29 marca 2012 r., I CSK 370/11
Standard: 69320 (pełna treść orzeczenia)