Domniemanie dobrej wiary na podstawie art. 7 k.c.
Dobra wiara (art. 7 k.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Istnieje domniemanie, że osoba uprawniona korzysta z przysługującego jej prawa podmiotowego w sposób legalny, tj. zasługujący na ochronę prawną. Kwestionujący takie uprawnienie obowiązany jest wykazać racjonalne przesłanki swojej kontestacji (wyroki SN z 9 lipca 2008 r., V CSK 43/08, z dnia 19 grudnia 2007 r., V CSK 315/07, postanowienia z dnia 12 stycznia 2018 r., II CSK 160/17, z dnia 26 października 2017 r., II CSK 7/17).
Wyrok SN z dnia 29 listopada 2018 r., IV CSK 378/17
Standard: 26049 (pełna treść orzeczenia)
Norma art. 7 k.c. wyraża ustawowe, wzruszalne domniemanie istnienia dobrej wiary. Zatem w przypadku, gdy ustawa uzależnia określone skutki prawne od istnienia złej wiary, ciężar dowodu okoliczności świadczących o złej wierze (wzruszenia domniemania dobrej wiary) spoczywa na tym, kto z okoliczności tych wywodzi skutki prawne.
Wyrok z dnia 29 maja 2018 r., I AGa 45/18
Standard: 44329 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 9166
Standard: 9608
Standard: 70934
Standard: 4907
Standard: 4908
Standard: 21465
Standard: 15665