Prawo bez barier technicznych, finansowych, kompetencyjnych

Potwierdzenie czynności w imieniu mocodawcy przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika

Nienależyte umocowanie pełnomocnika w procesie cywilnym (art. 379 pkt 2 i art. 401 pkt 2 k.p.c.)

Prawidłowo umocowany pełnomocnik może potwierdzić czynność w imieniu mocodawcy.

Sąd Najwyższy nie podziela stanowiska, zgodnie z którym potwierdzenie czynności wadliwie umocowanego pełnomocnika może zostać dokonane jedynie osobiście przez mocodawcę.

Instytucja potwierdzenia czynności zdziałanych przez rzekomego pełnomocnika jest wprost przewidziana w prawie materialnym (art. 103 § 1 k.c.), na tle którego nie ulega wątpliwości, że także prawidłowo umocowany pełnomocnik może potwierdzić czynność w imieniu mocodawcy – nie jest to objęte wyjątkiem od zasady, że czynności prawnej można dokonać także przez przedstawiciela (art. 95 § 1 k.c.).

W postępowaniu cywilnym możliwość potwierdzenia czynności procesowych jest jedynie wzmiankowana w ustawie (art. 401 pkt 2 in fine k.p.c.), nie została szczegółowo uregulowana i wynika przede wszystkim z orzecznictwa (zob. uz. uchwały 7 sędziów SN z 23 stycznia 2009 r., III CZP 118/08). Jeżeli jednak taką możliwość dopuścić, trudno byłoby znaleźć jakiekolwiek podstawy dla stanowiska, że potwierdzenia może dokonać tylko strona osobiście, a nie jej prawidłowo ustanowiony pełnomocnik. Nie przemawia za tym ani art. 97 pkt 1 k.p.c., zgodnie z którym pełnomocnictwo procesowe obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawa czynności procesowych, ani względy celowości.

Postanowienie SN z dnia 18 sierpnia 2022 r., III CZ 10/22

Standard: 66852 (pełna treść orzeczenia)

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.