Oświadczenie woli o odstąpieniu od umowy; wykonanie umownego prawa odstąpienia
Umowne prawo odstąpienia i odstępne (art. 395 i art. 396 k.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Kwalifikacja i ocena prawna danego oświadczenia woli jako oświadczenia o odstąpieniu od umowy należy do sądu, który musi przesądzić, czy oświadczenie to jest skuteczne i czy doprowadziło do skutków prawnych, które wiążą się z odstąpieniem od umowy. Koresponduje to z założeniem, że strona składająca oświadczenie woli o odstąpieniu od umowy nie ma obowiązku wskazania w jego treści, czy korzysta z umownego prawa odstąpienia, czy z ustawowego prawa odstąpienia, a w wypadku, w którym korzysta z ustawowego prawa odstąpienia - określenia konkretnego przepisu, z którego ma - w jej ocenie - wynikać jej prawo do odstąpienia. Strona może zawrzeć takie wskazanie w treści oświadczenia woli, ale wskazanie takie nie wyznacza granic, w których sąd dokonuje oceny prawnej tego oświadczenia. Sąd powinien wobec tego w razie uznania, że klauzula umownego prawa odstąpienia, na którą powołuje się strona, jest nieważna, ocenić, czy jej oświadczenie woli o odstąpieniu od umowy jest skuteczne w świetle regulacji przewidujących ustawowe prawo odstąpienia.
Wyrok SN z dnia 12 września 2019 r., V CSK 328/18
Standard: 66520 (pełna treść orzeczenia)
Niezbędnym elementem oświadczenia woli stanowiącego wykonanie uprawnienia kształtującego jest więc wskazanie okoliczności, które spowodowały odstąpienie od umowy (por. wyrok SN z dnia 15 maja 2013 r., III CSK 267/12).
Dla oceny, czy wskazane w oświadczeniu o odstąpieniu zachowanie powoda stanowiło naruszenie obowiązków umownych, konieczne jest w pierwszym rzędzie ustalenie, jakie obowiązki ciążyły na powodzie, zaś to z kolei wymaga dokonania wykładni umowy przy poszanowaniu dyrektyw zawartych w art. 65 k.c.
Wyrok SN z dnia 24 lutego 2016 r., I CSK 269/15
Standard: 66517 (pełna treść orzeczenia)