Kumulatywne zastrzeżenie kary gwarancyjnej z tytułu niewykonania świadczenia pieniężnego i kary umownej z tytułu niewykonania świadczenia niepieniężnego.
Umowne modyfikacje ustawowego wzorca kary umownej (art. 353[1] k.c.)
Możliwe jest kumulatywne zastrzeżenie w umowie zarówno klauzuli gwarancyjnej, zobowiązującej do zapłaty kwoty z tytułu niewykonania świadczenia pieniężnego jak również zastrzeżenie kary umownej z tytułu niewykonania świadczenia niepieniężnego.
Zobowiązanie do podwyższenia kapitału zakładowego w drodze wniesienia wkładu pieniężnego (art. 4.7 i 4.8 umowy) jest zobowiązaniem pieniężnym, natomiast zobowiązanie do dokonania nakładów inwestycyjnych (art. 4.1. umowy) jest odrębnym zobowiązaniem niepieniężnym pozwanego i to niezależnie od źródła finansowania tych nakładów. Odmienny charakter obu tych zobowiązań przesądza, że obowiązek zapłaty określonych kwot z tytułu niewykonania każdego z tych zobowiązań o odmiennym charakterze może rzutować na ich odmienną kwalifikację prawną, tj. jako klauzul gwarancyjnych albo jako kar umownych.
Zastrzeżenie obowiązku zapłaty określonej kwoty z tytułu niepodwyższenia kapitału zakładowego przez wniesienie wkładu pieniężnego, a więc z tytułu niewykonania zobowiązania pieniężnego, nie może być kwalifikowane jako zastrzeżenie kary umownej, gdyż te mogą być zastrzegane tylko na wypadek niewykonania zobowiązania niepieniężnego (art. 483 § 1 k.c.).
Z kolei charakter kary umownej może mieć zastrzeżenie obowiązku zapłaty określonej kwoty z tytułu niewykonania zobowiązania niepieniężnego polegającego na dokonaniu wymaganych inwestycji.
Wyrok SN z dnia 14 października 2016 r., I CSK 618/15
Standard: 64662 (pełna treść orzeczenia)