Powaga rzeczy osądzonej w sprawie, w której sąd zasądził odszkodowanie zamiast żądanego przywrócenia do pracy
Uwzględnienie z urzędu roszczenia alternatywnego; związanie sądu pracy (art. 477[1] k.p.c.) Powaga rzeczy osądzonej (art. 366 k.p.c.; art. 199 § 1 pkt 2 i art. 379 pkt 3 k.p.c.)
O zakresie przedmiotowym powagi rzeczy osądzonej decyduje to, co jest faktycznym przedmiotem rozstrzygnięcia sądu. Należy więc przyjąć, że w sprawie, w której na podstawie art. 45 § 2 w związku z art. 56 KP oraz art. 477[1] § 2 KPC w związku z art. 8 KP sąd pracy zasądził na rzecz pracownika odszkodowanie zamiast żądanego przywrócenia do pracy, powagą rzeczy osądzonej objęte jest także żądanie przywrócenia do pracy, chociaż nie zostało formalnie oddalone. Zasądzenie odszkodowania jest bowiem równoznaczne z nieuwzględnieniem roszczenia o przywrócenie do pracy.
Powagą rzeczy osądzonej wyroku są objęte także nie uwzględnione przez sąd, a wybrane przez pracownika roszczenie alternatywne. Tym samym prawomocność materialna wyroku dotyczy zarówno odszkodowania, jak i przywrócenia do pracy. W tej sytuacji wykluczona jest możliwość złożenia przez pracownika wniosku o uzupełnienie wyroku przewidziana w art. 351 § 1 KPC, zaś właściwym środkiem jego podważenia jest apelacja.
Uchwała SN z dnia 25 lutego 1999 r., III ZP 34/98
Standard: 60021 (pełna treść orzeczenia)