Wznowienie postępowania od orzeczeń kasatoryjnych w toku kontroli instancyjnej (art. 386 § 2 i 4 k.p.c.) i pozainstancyjnej (art. 398[15] § 1 k.p.c.)
Żądanie wznowienia postępowania (art. 399 k.p.c.) Uchylenie orzeczenia sądu I instancji do ponownego rozpoznania (art. 386 § 4 i 5 k.p.c.) Uwzględnienie skargi kasacyjnej; przekazanie sprawy „do ponownego rozpoznania” (art. 398[15] k.p.c.)
Wznowienie postępowania od orzeczeń kasatoryjnych w toku kontroli instancyjnej (art. 386 § 2 i 4 k.p.c.) i pozainstancyjnej (art. 398[15] § 1 k.p.c.)
Do wznowienia postępowania przed Sądem Najwyższym może dojść wyjątkowo, a mianowicie wtedy, gdy podstawa wznowienia postępowania - jak w niniejszej sprawie - odnosi się wyłącznie do postępowania przed Sądem Najwyższym (zob. postanowienie SN z 16 stycznia 2014 r., I UO 3/13).
Żądanie wznowienie postępowania jest jednak dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy postępowanie w sprawie zostanie prawomocnie zakończone. Nie może zatem do niego dojść w sprawie, która - na skutek wydanych w niej orzeczeń kasacyjnych - ciągle pozostaje sprawą w toku. Wznowienie postępowania, jeżeli nastąpi, zmierza bowiem do zweryfikowania, czy uchybienia, które wystąpiły w toku postępowania, a mieszczące się w zakresie podstaw określonych w art. 401, 401[1], 403 k.p.c., dotyczących przebiegu postępowania względnie podstaw faktycznych i prawnych, na których sąd bazował wydając rozstrzygnięcie co do istoty sprawy, rzeczywiście wystąpiły, a jeśli tak, to do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy i w jaki sposób wpłynęły na prawomocne rozstrzygnięcie o istocie sprawy.
Przepis art. 399 § 1 k.p.c. daje wyraz ogólnej zasadzie, że skarga o wznowienie przysługuje tylko od prawomocnych orzeczeń co do istoty sprawy (por. zob. uz. uchwały SN z 4 sierpnia 2006 r., III CZP 51/06, postanowienie SN z 9 kwietnia 2015 r., II CZ 3/15). W procesie takimi orzeczeniami są prawomocne wyroki i prawomocne nakazy zapłaty (zob. postanowienie SN z 26 czerwca 2018 r., II CZ 99/17).
Orzeczenia kasatoryjne wydane w toku kontroli instancyjnej (art. 386 § 2 i 4 k.p.c.) i pozainstancyjnej (art. 398[15] § 1 k.p.c.) wydanego w sprawie wyroku nie stanowią rozstrzygnięć o istocie sprawy, a ich formalna prawomocność (niezaskarżalność w drodze zwykłego środka zaskarżenia) nie upoważnia do zażądania wznowienia postępowania w sprawie, w której zostały wydane, gdy postępowanie to jest w toku i zmierza do wydania w nim rozstrzygnięcia co do istoty.
Postanowienie SN z dnia 8 października 2020 r., IV CO 189/20
Standard: 56355 (pełna treść orzeczenia)