Niewskazanie w apelacji wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie o naruszenie posiadania
Postępowanie w sprawach o naruszenie posiadania (art. 478 – 479 k.p.c. i art. 817 k.p.c.) Oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia; braki fiskalne odwołania (art. 368 § 2 k.p.c. i art. art. 398[21] k.p.c)
Nieuzupełnienie przez stronę braku formalnego apelacji, polegającego na niewskazaniu wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie o naruszenie posiadania, nie uzasadnia odrzucenia apelacji.
Na tle spraw o naruszenie posiadania wskazanie w apelacji wartości przedmiotu zaskarżenia nie spełnia żadnej funkcji nie tylko w odniesieniu do oceny dopuszczalności skargi kasacyjnej lub ustalenia wysokości należnej opłaty, ale także w odniesieniu do ustalenia kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego.
Można w związku z powyższym wnioskować, że niewskazanie w apelacji wartości przedmiotu zaskarżenia oznacza niedochowanie warunku formalnego apelacji (art. 368 § 2 k.p.c.), ale nie stanowi przeszkody w nadaniu apelacji prawidłowego biegu. W związku z tym nie ma podstaw, aby wzywać stronę do uzupełnienia apelacji przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia pod rygorem odrzucenia apelacji. Gdy takie wezwanie zostanie dokonane, a strona nie usunie braku przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, nie ma podstaw do odrzucenia apelacji.
Uchwała SN z dnia 27 marca 2008 r., III CZP 7/08
Standard: 54275 (pełna treść orzeczenia)