Ustanowienie zarządcy w razie potrzeby realizacji innych uprawnień wynikających z zajętego prawa (art. 910[2] § 2 k.p.c.)
Wykonywanie przez wierzyciela uprawnień majątkowych dłużnika (art. 910[2] k.p.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Jeżeli przyjąć, że ustanowienie zarządcy zajętego udziału jest w postępowaniu zabezpieczającym w ogóle dopuszczalne – co jest wysoce dyskusyjne, zwłaszcza wobec kompetencji wierzyciela określonej w art. 910[2] § 1 k.p.c. in fine– zakres jego kompetencji byłby ograniczony celem zabezpieczenia w odniesieniu do każdego aktu wykonywania uprawnień korporacyjnych, w tym reprezentacji kapitału i niewyrażania sprzeciwu, o których mowa w art. 240 k.s.h. Podstawą tego ograniczenia byłby odpowiednio stosowany art. 935 k.p.c. w związku z przepisami regulującymi cel ustanowionego zabezpieczenia, tj. art. 935 w związku z art. 910[2] § 2 zd. 2, art. 730[1] § 2, 731 i 743 § 1 k.p.c.
Trudno zakładać, aby zarządca udziału ustanowiony w postępowaniu zabezpieczającym mógł podejmować także działania, które nie mają żadnego związku z celem zabezpieczenia albo pozostają w jaskrawej dysproporcji do chronionego interesu, choćby prowadziły do zasadniczej ingerencji w działalność spółki czy wręcz zagrażały jej bytowi.
Wyrok SN z dnia 14 listopada 2019 r., IV CSK 250/19
Standard: 64017 (pełna treść orzeczenia)
Ustanowienie zarządy powoduje ingerencję w sferę praw korporacyjnych dłużnika (por. uchwała SN z dnia 25 listopada 2011 r., III CZP 64/11).
Do powołania zarządcy może dojść, gdy wykonywanie przez wspólnika uprawnień korporacyjnych z zajętych udziałów zagraża interesowi majątkowemu wierzyciela, realizowanemu w postępowaniu egzekucyjnym (por. wyrok SN z dnia 19 grudnia 2013 r., II CSK 150/13).
Wyrok SN z dnia 6 lipca 2018 r., II CSK 617/17
Standard: 58548 (pełna treść orzeczenia)