Prawo bez barier technicznych, finansowych, kompetencyjnych

Naruszenie dobrego imienia w tytule prasowym

Krytyka prasowa, prawdziwe przedstawianie zjawisk (art. 6 i art. 41 Pr.Pras.) Odpowiedzialność za naruszenie prawa spowodowane opublikowaniem materiału prasowego i reklamowego (art. 37 Pr.Pras.)

Vhociaż tytuły prasowe mają za zadanie przyciągać uwagę czytelników, co w ocenie ich autorów usprawiedliwia ekspresyjność użytych w publikacjach sformułowań, to jednak trzeba mieć na względzie, że tytuł prasowy nie jest elementem autonomicznym oderwanym od treści publikacji; pozostając jej integralną częścią powinien odpowiadać obowiązującym zasadom i wymogom rzetelnego dziennikarstwa (wyrok SN z dnia 12 lipca 2002 r., V CKN 1095/00).

Obowiązkiem dziennikarza jest takie sformułowanie tytułu, aby zawarte w nim informacje i oceny oparte były na prawdziwych i obiektywnie sprawdzalnych faktach. Wobec tego podanie nawet niekorzystnej informacji w tytule nie będzie działaniem bezprawnym w rozumieniu art. 24 k.c., jeżeli dziennikarz działał w imię uzasadnionego społecznie interesu (wyrok SN z dnia 8 lutego 2008 r., I CSK 345/07).

Wyrok SN z dnia 24 maja 2017 r., I CSK 487/16

Standard: 68321 (pełna treść orzeczenia)

To nie czytelnik, jak wskazuje się w skardze kasacyjnej, analizując materiał prasowy ma ustalać czy tytuł publikacji odpowiada prawdzie, ale obowiązkiem dziennikarza jest takie sformułowanie tytułu, aby zawarte w nim informacje i oceny oparte były na prawdziwych i obiektywnie sprawdzalnych faktach. Tylko wtedy podanie takiej informacji w tytule, nawet jeżeli będzie zawierało niekorzystne dla powoda informacje, nie będzie działaniem bezprawnym w rozumieniu art. 24 k.c., jeżeli dziennikarz działał w imię uzasadnionego społecznie interesu.

O braku rzetelności dziennikarskiej świadczy ponadto zamieszczenie zupełnie nieprawdziwego tytułu, którego treść godziła w dobre imię powoda, a następnie w tekście przedstawienie rzeczywistego stanu rzeczy tzn. wskazanie, że pieniądze wziął nie powód bezpośrednio, lecz zostały one wpłacone na konto założonej przez niego Fundacji. Taki zabieg nie ma nic wspólnego ze szczególną starannością i rzetelnością, której prawo prasowe wymaga od dziennikarza. Jest to świadoma próba, prawdopodobnie po to aby zwiększyć zainteresowanie dziennikiem, czyli tylko w celach komercyjnych, przedstawienia powoda, osoby powszechnie znanej i pełniącej dalej ważne funkcje publiczne, w wysoce niekorzystnym świetle z zachowaniem pozorów, iż w istocie podaje się prawdziwe i rzetelne fakty.

Wyrok SN z dnia 8 lutego 2008 r., I CSK 345/07

Standard: 52755 (pełna treść orzeczenia)

Komentarz składa z 92 słów. Wykup dostęp.

Standard: 52756

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.