Nieważność zobowiązania się do nabycia na rachunek cudzoziemca prawa objętego wymaganym zezwoleniem na nabycie nieruchomości przez cudzoziemca
Nieważność nabycia nieruchomości przez cudzoziemca wbrew przepisom ustawy (art. 6 u.n.n.c.) Nieważność czynności prawnej, granice swobody umów (art. 58 i 353[1] k.c.)
Za czynność prawną zmierzającą do obejścia ustawy i tym samym nieważną z mocy art. 58 § 1 k.c., może być uznana umowa, w której kontrahent cudzoziemca niemogącego uzyskać zezwolenia wymaganego przez ustawę o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców zobowiązuje się do nabycia na rachunek cudzoziemca prawa objętego wspomnianym wymaganiem (por. orz. SN z dnia 7 marca 1938 r., II C 2350/37). Nieważna byłaby wówczas zarówno czynność nabycia tego prawa na rachunek cudzoziemca, jak i umowa zobowiązująca do nabycia tego prawa na rachunek cudzoziemca. W obu przypadkach podstawę tej sankcji stanowiłby art. 58 §1 k.c., a nie art. 6 u.n.n.c.
Wyrok SN z dnia 23 stycznia 2014 r., II CSK 264/13
Standard: 51988 (pełna treść orzeczenia)