Pojęcie „niedopuszczalności postępowania”
Dopuszczalność drogi sądowej; odrzucenie pozwu, nieważność postępowania (art. 2 k.p.c. i art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. i art. 379 pkt 1 k.p.c.)
Pojęcie „niedopuszczalności postępowania” jest w nauce postępowania cywilnego używane dla określenia konsekwencji wystąpienia ujemnej przesłanki procesowej (przeszkody procesowej). Skutkiem niedopuszczalności postępowania powinno być w zasadzie odrzucenie pozwu (zob. art. 199 § 1, art. 1099 § 1 i art. 1165 § 1 k.p.c.), a gdy niedopuszczalność postępowania jest wynikiem zdarzenia, które nastąpiło po jego wszczęciu – umorzenie postępowania (art. 355 § 1 k.p.c.).
Przepisy szczególne mogą przy tym stanowić, że zamiast odrzucenia pozwu może wchodzić w grę inne orzeczenie, np. w razie niedopuszczalności drogi sądowej – przekazanie sprawy innemu organowi (art. 464 § 1 k.p.c.).
Nieodrzucenie pozwu w niektórych wypadkach powoduje nieważność postępowania; tak jest w szczególności gdy zachodzi tzw. zawisłość sporu (lis pendens), tj., gdy o to samo roszczenie między tymi samymi stronami toczy się sprawa wcześniej wszczęta (art. 379 pkt 3 k.p.c.).
Uchwała SN z dnia 12 stycznia 2010 r., III CZP 114/09
Standard: 51870 (pełna treść orzeczenia)