Zasada legalności i autonomii działania pełnomocnika
Działanie przed sądem przez pełnomocnika (art. 86 k.p.c.) Przepisy ogólne; zasady postępowania cywilnego (art. 1 - 13 k.p.c.) Prostowanie, odwołanie oświadczenia pełnomocnika przez mocodawcę (art. 93 k.p.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Mając na uwadze art. 355 § 2 k.c., należy przyjąć, że pełnomocnik procesowy może zgłosić wniosek dowodowy i powinien to uczynić, nawet pomimo sprzeciwu mocodawcy, jeżeli przeprowadzenie tego dowodu daje realną możliwość wygrania sprawy w całości lub w części.
Zgłoszenie stosownych wniosków dowodowych jest jednym z podstawowych obowiązków profesjonalnego pełnomocnika strony. Jeżeli zatem radca prawny czy adwokat nie wnioskuje o przeprowadzenie podstawowego dowodu, jakim w sprawie dotyczącej robót budowlanych jest dowód z opinii biegłego sądowego, nawet mimo że mocodawca „nie wyraził zgody”, to w świetle art. 355 § 2 k.c. nie można mówić o dochowaniu należytej staranności. Mając na uwadze treść tego przepisu, należy przyjąć, że pełnomocnik procesowy może zgłosić taki wniosek dowodowy i w tej sytuacji powinien był to uczynić, nawet pomimo sprzeciwu mocodawcy, skoro przeprowadzenie tego dowodu dawało realną możliwość wygrania sprawy w całości lub w części. Gdyby następnie np. mocodawca nie uiścił zaliczki na poczet przeprowadzenia takiego dowodu (przy czym nie można zapominać o instytucji zwolnienia od kosztów sądowych), czy mocodawca stawający jednocześnie pełnomocnikiem niezwłocznie odwołałby to oświadczenie pełnomocnika (art. 93 k.p.c.), można byłoby mówić o dochowaniu przez profesjonalnego pełnomocnika należytej staranności w rozumieniu art. 355 § 2 k.p.c.
Wyrok SN z dnia 26 kwietnia 2022 r., II CSKP 585/22
Standard: 72366 (pełna treść orzeczenia)
Sporządzenie kasacji przez adwokata ustanowionego „z urzędu” jest udzieloną przez niego nieopłaconą pomocą prawną i że nie może się on kierować wolą samej strony, jeśli byłoby to sprzeczne z wymaganiami fachowej wiedzy.
Uchwała SN z dnia 21 września 2000 r., III CZP 14/00
Standard: 52379 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 55552
Standard: 48653