Wydanie obywatela polskiego; ekstradycja
Ekstradycja (art. 55 Konstytucji) Bezwzględne i względne podstawy odmowy wydania (art. 604 k.p.k.) Europejski nakaz aresztowania (ENA)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Pojęcie „ekstradycja”, którym posługuje się art. 55 Konstytucji RP obejmuje także europejski nakaz aresztowania (por. wyroki TK: z 27 kwietnia 2005 r., P 1/05 oraz wyrok z 5 października 2010 r., SK 26/08).
Postanowienie SA w Krakowie z dnia 18 grudnia 2017 r., II AKz 527/17
Standard: 84354 (pełna treść orzeczenia)
W art. 55 ust. 1 ustrojodawca w 2006 r. wyraził zakaz ekstradycji obywatela polskiego, ale też wskazał od niego wyjątki, odsyłając do art. 55 ust. 2 i 3 Konstytucji. Art. 55 ust. 1 Konstytucji nie może być zatem właściwie zinterpretowany, jeżeli pominie się przepisy, do których ustrojodawca odsyła. Jak wynika z art. 55 ust. 2 Konstytucji ekstradycja obywatela polskiego może być dokonana na wniosek innego państwa lub sądowego organu międzynarodowego, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące warunki:
1) możliwość taka wynika z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowej lub ustawy wykonującej akt prawa stanowionego przez organizację międzynarodową, której Rzeczpospolita Polska jest członkiem;
2) czyn objęty wnioskiem o ekstradycję został popełniony poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3) czyn objęty wnioskiem o ekstradycję stanowił przestępstwo według prawa Rzeczypospolitej Polskiej lub stanowiłby przestępstwo według prawa Rzeczypospolitej Polskiej w razie popełnienia na jej terytorium, zarówno w czasie jego popełnienia, jak i w chwili złożenia wniosku.
Wyrok TK z dnia 21 września 2011 r., SK 6/10
Standard: 34756 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 4087
Standard: 34766