Występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 398[9] § 1 pkt 1 k.p.c.)

Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania; przedsąd (art. 398[9] k.p.c.)

Skarżący, który jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał przyczynę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., powinien odpowiednio sformułować zagadnienie prawne, wskazać przepisy prawa, na których tle zagadnienie się wyłoniło oraz przedstawić argumentację jurydyczną uzasadniającą możliwość rozbieżnych ocen prawnych oraz świadczącą o istotności tego zagadnienia.

Zagadnienie jest istotne, jeżeli jego rozstrzygnięcie ma znaczenie dla ukierunkowania praktyki sądowej i rozstrzygnięcia sprawy, w której zagadnienie powstało, wywołuje poważne wątpliwości, a zarazem nie było dotychczas rozstrzygnięte w judykaturze albo dotychczasowe orzecznictwo wymaga zmiany.

Postanowienie SN z dnia 19 kwietnia 2024 r., I CSK 1412/23

Standard: 80115 (pełna treść orzeczenia)

Warunkiem skuteczności wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w związku z występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego jest przedstawienie problemu o charakterze abstrakcyjnym, dotychczas nierozstrzygniętego w orzecznictwie lub wymagającego pogłębionej wykładni przepisów prawa. Takim zagadnieniem prawnym jest zagadnienie, które wiąże się z określonymi przepisami prawa materialnego lub procesowego, których wyjaśnienie ma nie tylko znaczenie dla rozstrzygnięcia konkretnej sprawy, lecz także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw.

Przedstawienie zagadnienia prawnego uzasadniającego wniosek o merytoryczne rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno nastąpić przez sformułowanie problemu prawnego wymagającego rozstrzygnięcia, określenie przepisów prawa, w związku z którymi powstało, i powołanie argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Dopiero wtedy Sąd Najwyższy ma podstawę do oceny, czy przedstawione zagadnienie jest rzeczywiście zagadnieniem „prawnym” i to „istotnym” (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 10 września 2014 r., I CSK 729/13; z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14).

Postanowienie SN z dnia 12 stycznia 2021 r., II USK 3/21

Standard: 56307 (pełna treść orzeczenia)

Wskazanie jako przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania istotnego zagadnienia prawnego nakłada na skarżącego obowiązek nie tylko sformułowania tego zagadnienia, ale, co istotne, przedstawienia wyczerpującej argumentacji, wykazania, że jest to zagadnienie nowe dotychczas nierozstrzygnięte, oraz że jego precedensowy charakter będzie miał znaczenie przy rozstrzyganiu spraw podobnych przez sądy powszechne. Uzasadnienie zatem tej przesłanki wymaga od skarżącego szczególnej staranności w wykazywaniu „istotności” zagadnienia, które musi mieć charakter prawny.

W przepisie art. 398[9] § 1 pkt 1 K.p.c. chodzi o zagadnienie prawne obejmujące poważną wątpliwość prawną, wykraczającą poza poziom zwykłych wątpliwości prawnych, które powstają niemal w każdym procesie decyzyjnym.

Postanowienie SN z dnia 30 czerwca 2020 r., IV CSK 550/19

Standard: 45923 (pełna treść orzeczenia)

Istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 398[9] § 1 pkt 1 k.p.c. uznaje się zagadnienie nowe i dotychczas niewyjaśnione.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie doprecyzowuje się, że w art. 398[9] § 1 pkt 1 k.p.c. chodzi o zagadnienie istotne i ściśle jurydyczne, tj. dające się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń faktycznych lub oceny dowodów (por. postanowienie SNz dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08).

Musi być to również zagadnienie o charakterze abstrakcyjnym, którego wyjaśnienie przyczyni się do rozwoju jurysprudencji, a jego rozstrzygnięcie będzie miało znaczenie nie tylko dla oceny konkretnej, jednostkowej sprawy, ale także dla innych podobnych spraw. Z tej przyczyny przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej z powołaniem się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 398[9] § 1 pkt 1 k.p.c.) wymaga wykazania przez skarżącego, że w sprawie występuje zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa.

Oznacza to, że dla przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej z powołaniem się na art. 398[9] § 1 pkt 1 k.p.c. nie jest wystarczające – tak jak czyni to skarżąca we wniesionej skardze kasacyjnej - jedynie wyeksponowanie zagadnienia prawnego bez jednoczesnego uzasadnienia istoty dostrzeganego zagadnienia problemowego oraz wyjaśnienia, jaki wpływ wyróżnione zagadnienie ma dla rozwoju prawa i działalności orzeczniczej sądów. Na skarżącym spoczywa bowiem obowiązek nie tylko ujęcia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, ale również uzasadnienie dostrzeganych przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398[4] § 2 k.p.c.).

Postanowienie SN z dnia 18 czerwca 2020 r., IV CSK 582/19

Standard: 45933 (pełna treść orzeczenia)

Zagadnienie prawne powinno:

1) być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń (postanowienie SN z dnia 7 czerwca 2001 r., III CZP 33/01);

2) być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej subsumcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu (postanowienia SN: z dnia 15 października 2002 r., III CZP 66/02; z dnia 22 października 2002 r., III CZP 64/02 i z dnia 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08);

3) pozostawać w związku z rozpoznawaną sprawą (postanowienia SN: z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07);

4) dotyczyć zagadnienia budzącego rzeczywiście istotne (poważne) wątpliwości. Istotność zagadnienia prawnego konkretyzuje się zaś w tym, że w danej sprawie występuje zagadnienie prawne mające znaczenie dla rozwoju prawa i praktyki sądowej. Wymóg ten jest uzasadniony publicznymi celami rozpoznania przez Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej (postanowienie SN z dnia 25 października 2007 r., V CSK 356/07).

Ograniczenie się przez skarżącego do pytania nie jest wystarczającym określeniem zagadnienia prawnego, jeżeli zagadnienie prawne nie zostało przedstawione bez odniesienia się do ogólnych problemów interpretacyjnych

Postanowienie SN z dnia 6 maja 2020 r., II PK 56/19

Standard: 45938 (pełna treść orzeczenia)

Istotne zagadnienie prawne to problem uniwersalny o ważkim znaczeniu dla dziedziny lub systemu prawa (podobne do pytania prawnego z art. 390 k.p.c.), opracowany na podstawie analizy prawa, orzecznictwa, a nawet doktryny po której to wpierw sam skarżący może stwierdzić, że istotne zagadnienie prawne rzeczywiście występuje i dlatego powinien rozpoznać je Sąd Najwyższy. Pierwsza podstawa przedsądu ma wszak na uwadze znaczenie samego prawa.

Rola Sądu nie może być redukowana do odpowiedzi na każde pytanie dotyczące wykładni i stosowanie prawa, która nie składa się na istotne zagadnienie prawne. Pytania których przedmiot nie wykracza poza zwykłą wykładnię prawa nie pozwalają stwierdzić istotnego zagadnienia prawnego z art. 398[9] § 1 pkt 1 k.p.c. (podobnie drugiej podstawy przedsądu – a contrario warunki z art. 398[9] § 1 pkt 2 k.p.c.).

Postanowienie SN z dnia 14 marca 2019 r., I PK 56/18

Standard: 45989 (pełna treść orzeczenia)

Powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 398[9] § 1 pkt 1 k.p.c.) w zasadzie powinno spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu przez sąd drugiej instancji Sądowi Najwyższemu w razie powstania poważnych wątpliwości, których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa.

Wątpliwości muszą pozostawać w związku z rozstrzygnięciem sprawy, wykazanym w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. Istotne zagadnienie prawne należy postawić w sposób tak ogólny i abstrakcyjny, by mogło być rozpatrywane w oderwaniu od konkretnego stanu faktycznego, a wątpliwości z nim związane muszą mieć charakter wyłącznie prawny, czyli nie mogą obejmować elementów stanu faktycznego sprawy.

Kolejnym niezbędnym elementem jest wskazanie przepisu prawa, który wzbudził poważne wątpliwości, a także różnych możliwych sposobów jego interpretacji, wynikających z judykatury lub piśmiennictwa, w tym również zajęcia przez skarżącego stanowiska co do rozstrzygnięcia sprawy oraz przyczyn wadliwości zaskarżonego orzeczenia Wymagania tego nie można zastąpić postawieniem samych pytań do rozstrzygnięcia.

Zagadnienie prawne jest istotne wówczas, gdy Sąd Najwyższy nie zajął dotąd stanowiska w przedmiocie przedstawionego problemu, lub wykazano podstawy uzasadniające odejście od niego lub modyfikację. 

Postanowienie SN z dnia 18 grudnia 2018 r., V CSK 270/18

Standard: 56471 (pełna treść orzeczenia)

Za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. uznaje się zagadnienie nowe i dotychczas niewyjaśnione. Zagadnienie to musi mieć charakter istotny i być zagadnieniem ściśle jurydycznym, dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń faktycznych lub oceny dowodów (zob. postanowienie SN z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08). Chodzi przy tym o zagadnienie o charakterze abstrakcyjnym, którego wyjaśnienie przyczyni się do rozwoju jurysprudencji, a jego rozstrzygnięcie będzie miało znaczenie nie tylko dla oceny konkretnej, jednostkowej sprawy, ale także dla innych podobnych spraw. Przedstawienie istotnego zagadnienia prawnego wymaga jego precyzyjnego sformułowania poprzez wskazanie przepisu prawa materialnego lub procesowego, z którym jest związane, i wskazania argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen (zob. m. in. postanowienie SN z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01).

Argumentacja uzasadniająca wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinna nawiązywać do przesłanek „przedsądu”, a ponadto stanowić odrębny, pogłębiony wywód prawny wskazujący na zaistnienie powołanych okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpatrzenia (zob.: postanowienie SN z dnia 9 maja 2008 r., sygn. akt II PK 3/08; postanowienie SN z dnia 19 października 2006 r., IV CSK 246/06, nie publ.; postanowienie SN z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08; postanowienie SN z dnia 19 grudnia 2001 r., IV CZ 200/01). Dopiero wówczas Sąd Najwyższy ma podstawę do rozważenia, czy przedstawione zagadnienie jest rzeczywiście zagadnieniem „prawnym” oraz czy jest to zagadnienie „istotne”.

Postanowienie SN z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14

Standard: 56308 (pełna treść orzeczenia)

Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne polega na sformułowaniu samego zagadnienia oraz wskazaniu argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych, w tym także na sformułowaniu własnego stanowiska przez skarżącego. Wywód ten powinien być zbliżony do tego, jaki jest przyjęty przy przedstawieniu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (postanowienia SN z 9 maja 2006 r., V CSK 75/06; z 19 października 2012 r., III SK 13/12).

Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne polega na sformułowaniu samego zagadnienia oraz wskazaniu argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych, w tym także na sformułowaniu własnego stanowiska przez skarżącego.

Wymogi te uzasadnione są publicznymi celami rozpoznania przez Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej (postanowienie SN z 25 października 2007 r., V CSK 356/07). Zagadnienie prawne musi być nie tylko powiązane z przepisami powołanymi w podstawie kasacyjnej, ale także uwzględniać podstawy samego orzeczenia

Postanowienie SN z dnia 24 września 2013 r., III SK 4/13

Standard: 45709 (pełna treść orzeczenia)

Podstawowym wymaganiem jest sformułowanie problemu prawnego w oparciu o konkretny przepisy (przepisy) prawa, na których dane zagadnienie może powstać.

Postanowienie SN z dnia 5 czerwca 2013 r., III SK 55/12

Standard: 45703 (pełna treść orzeczenia)

O zagadnieniu prawnym w rozumieniu art. 398[9] § 1 pkt 1 k.p.c. można mówić jedynie wówczas, gdy ma ono znaczenie dla rozwoju prawa i praktyki sądowej i dotyczy problemu, który nie został jeszcze rozstrzygnięty przez Sąd Najwyższy.

Postanowienie SN z dnia 12 kwietnia 2013 r., III SK 49/12

Standard: 45704 (pełna treść orzeczenia)

Cechą zagadnienia prawnego jest element nowości, który jest konieczny, aby można było mówić o występowaniu istotnego zagadnienia prawnego, którego rozstrzygnięcie przez Sąd Najwyższy byłoby uzasadnione publicznoprawnymi celami postępowania kasacyjnego. 

Postanowienie SN z dnia 20 marca 2013 r., III SK 35/12

Standard: 45705 (pełna treść orzeczenia)

Zagadnienie prawne powinno być, w szczególności, powiązane z przepisami powołanymi w podstawie kasacyjnej, ale także uwzględniać podstawy samego orzeczenia (postanowienie SN z dnia 4 lipca 2012 r., III SK 2/12).

Powołując się na potrzebę rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy istotnego zagadnienia prawnego pełnomocnik skarżącego ma obowiązek przedstawienia odpowiedniego wywodu, zbliżonego do tego, jaki jest przyjęty przy przedstawieniu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (zob. postanowienie SN z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 17/12).

Konieczność przedstawienia stosownego uzasadnienia występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wynika z publicznoprawnego charakteru postępowania kasacyjnego. Ochrona interesu publicznego w tym postępowaniu powoduje, że zadanie wnoszącego skargę kasacyjną nie wyczerpuje się na wymyśleniu problemu prawnego bazującego na przepisach znajdujących zastosowanie w sprawie i wskazanych w podstawie skargi kasacyjnej.

Aby przekonać Sąd Najwyższy o potrzebie rozpoznania skargi kasacyjnej i rozwiązania sformułowanego w niej zagadnienia prawnego (z założenia inaczej niż uczynił to Sąd drugiej instancji) konieczne jest przedstawienie odpowiedniego wywodu, wykazującego nie tylko preferowany przez skarżącego sposób rozstrzygnięcia zagadnienia, ale także wadliwość rozwiązania postawionego problemu przy wykorzystaniu zapatrywań wyrażonych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji oraz zgodności rozstrzygnięcia zbieżnego z postulowanym przez skarżącego z interesem publicznym.

Postanowienie SN z dnia 6 marca 2013 r., III SK 32/12

Standard: 45706 (pełna treść orzeczenia)

Zagadnienie prawne, uzasadniające przyjęcie skargi do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, musi odpowiadać określonym wymaganiom, a mianowicie:

1) być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń,

2) być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej subsumcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu,

3) pozostawać w związku z rozpoznawaną sprawą tak, aby udzielenie odpowiedzi na postawione pytanie ułatwiło sądowi odwoławczemu podjęcie decyzji jurysdykcyjnej co do istoty sprawy,

4) dotyczyć zagadnienia budzącego rzeczywiście poważne wątpliwości, ze względu na użycie przez ustawodawcę przymiotnika kwalifikującego "istotne".

Istotnym zagadnieniem prawnym jest taki problem z zakresu wykładni i stosowania prawa, który ma znaczenie precedensowe dla rozstrzygania podobnych spraw lub rozwoju jurysprudencji. Wskazanie zagadnienia prawnego uzasadniającego wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno zatem nastąpić przez określenie przepisów prawa, w związku z którymi zostało sformułowane, i wskazanie argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Dopiero wówczas Sąd Najwyższy ma podstawę do oceny, czy przedstawione zagadnienie jest rzeczywiście zagadnieniem "prawnym" oraz czy jest to zagadnienie "istotne". Odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości (ze wskazaniem, na czym te poważne wątpliwości polegają), nie doczekał się wykładni, bądź że jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć.

Postanowienie SN z dnia 14 listopada 2012 r., I PK 212/12

Standard: 47307 (pełna treść orzeczenia)

Zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. musi odpowiadać określonym wymaganiom. W niniejszej sprawie relewantne są dwa wymogi.

Po pierwsze, zagadnienie powinno zostać sformułowane z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których powstało. Tymczasem oceniane zagadnienie prawne nie zawiera odwołania do żadnego przepisu prawa.

Po drugie, zagadnienie prawne powinno być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, by umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, nie sprowadzającej się do samej subsumcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu. Natomiast oceniane zagadnienie prawne zostało sformułowane w taki sposób, że odnosi się stricte do okoliczności konkretnego sporu i występującego w nim problemu.

Postanowienie SN z dnia 11 kwietnia 2012 r., III SK 41/11

Standard: 45707 (pełna treść orzeczenia)

Przesłanka z art. 398[9] § 1 pkt 1 k.p.c. nie została w sposób właściwy wykazana. Zagadnienie prawne jest to zagadnienie nowe i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw. Ocena, czy wskazywane przez skarżącego zagadnienie prawne rzeczywiście nim jest i czy jest na tyle istotne, by sprawa została rozpoznana należy do Sądu Najwyższego.

Postanowienie SN z dnia 16 listopada 2011 r., II CSK 238/11

Standard: 65685 (pełna treść orzeczenia)

Zagadnienie prawne musi odpowiadać określonym wymaganiom, a mianowicie:

1) być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń (wyrok SN z dnia 17 kwietnia 1996 r., II UR 5/96 i postanowienie z dnia 7 czerwca 2001 r., III CZP 33/01);

2) być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, by umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, nie sprowadzającej się do samej subsumcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu (postanowienia SN z dnia 15 października 2002 r., III CZP 66/02; z dnia 22 października 2002 r., III CZP 64/02 i z dnia 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08);

3) pozostawać w związku z rozpoznawaną sprawą (postanowienia SN z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08)

4) dotyczyć zagadnienia budzącego rzeczywiście istotne (poważne) wątpliwości. Istotność zagadnienia prawnego konkretyzuje się zaś w tym, że w danej sprawie występuje zagadnienie prawne mające znaczenie dla rozwoju prawa i praktyki sądowej. Wymóg ten jest uzasadniony publicznymi celami rozpoznania przez Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej (postanowienie SN z dnia 25 października 2007 r., V CSK 356/07).

Twierdzenie o występowaniu istotnego zagadnienia prawnego jest uzasadnione tylko wtedy, kiedy przedstawiony problem prawny nie został jeszcze rozstrzygnięty przez Sąd Najwyższy lub kiedy istnieją rozbieżne poglądy w tym zakresie, wynikające z odmiennej wykładni przepisów konstruujących to zagadnienie (postanowienia SN z dnia 10 marca 2010 r., II UK 363/09, z dnia 12 marca 2010 r., II UK 400/09).

Ponadto zagadnienie powinno zostać sformułowane z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których zagadnienie powstało (postanowienia SN z dnia 13 lipca 2007 r., sygn. akt III CSK 180/07; z dnia 10 sierpnia 2010 r., IV CSK 228/10).

Postanowienie SN z dnia 18 października 2011 r., III SK 25/11

Standard: 45708 (pełna treść orzeczenia)

Zagadnienie prawne jest to zagadnienie, które wiąże się z określonym przepisem prawa materialnego lub procesowego lub uregulowaniem prawnym, których wyjaśnienie ma nie tylko znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw.

Wskazanie zagadnienia prawnego uzasadniającego wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno nastąpić przez określenie przepisów prawa, w związku z którymi zostało sformułowane i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Dopiero bowiem wówczas Sąd Najwyższy ma podstawę do oceny, czy przedstawione zagadnienie jest rzeczywiście zagadnieniem „prawnym” oraz czy jest to zagadnienie „istotne” (por. postanowienia SN z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, z dnia 13 sierpnia 2002 r., I PKN 649/01 oraz z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02).

Rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego nie może się sprowadzać do odpowiedzi na zarzuty skarżącego skierowane pod adresem zaskarżonego orzeczenia ani też do odpowiedzi na wątpliwości skarżącego, które można wyjaśnić za pomocą obowiązujących reguł wykładni bądź w drodze prostego zastosowania przepisów.

Postanowienie SN z dnia 18 stycznia 2008 r., II PK 269/07

Standard: 65659 (pełna treść orzeczenia)

Jeżeli uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 398[4] § 1 pkt 4 w zw. z art. 398[9] § 1 pkt 1 k.p.c.) skarżący powinien nie tylko wskazać przepis, którego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, lecz także wskazać orzeczenia sądowe, w których dokonano rozbieżnej wykładni tego przepisu we wskazanym przez skarżącego zakresie. Niewskazanie takich orzeczeń prowadzi do oceny, że wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie został uzasadniony, a zatem nie spełnia ona kreatywnego wymogu określonego w art. 398[4] § 1 pkt 3 k.p.c., co skutkuje jej odrzucenie na podstawie art. 398[6] § 3 k.p.c.

Postanowienie SN z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07

Standard: 63815 (pełna treść orzeczenia)

Przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie kasacji ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.

Postanowienie SN z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01

Standard: 52559 (pełna treść orzeczenia)

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.