Świadomość co do pochodzenia z przestępstwa przedmiotów
Paserstwo (art. 291 k.k.) Paserstwo nieumyślne (art. 292 k.k.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Świadomość sprawcy paserstwa, iż przyjmowane przezeń mienie pochodzi z rozboju (a nie z kradzieży, czy przywłaszczeniu) przesądza więc o jego odpowiedzialności za występek, nie zaś za wykroczenie - niezależnie od wartości przyjmowanego mienia. Jeżeli sprawca nie ma świadomości, że przedmiotem paserstwa jest mienie pochodzące z rozboju, to problem z kwalifikacją prawną czynu w ogóle nie wystąpi.
Wyrok SO w w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 3 października 2017 r., IV Ka 568/17
Standard: 78288 (pełna treść orzeczenia)
Z punktu widzenia odpowiedzialności za przestępstwo z art. 292 § 1 k.k. wystarczy, że sprawca na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i może przypuszczać, że rzeczy, które nabywa lub pomaga do ich zbycia albo te rzeczy przyjmuje lub pomaga do ich ukrycia, zostały uzyskane za pomocą czynu zabronionego. Wystarczy, że na podstawie towarzyszących okoliczności ma podstawy do przypuszczenia, że nabywa rzeczy, które normalnie nie występują w prywatnym obrocie.
Warunek pochodzenia rzeczy stanowiącej przedmiot paserstwa bezpośrednio z czynu zabronionego nie oznacza również, że sprawca paserstwa musi nabyć rzecz bezpośrednio od sprawcy czynu zabronionego (zob. Kodeks karny, Część ogólna, Tom III, Komentarz do art. 278-363, wyd. 4, pod red. A. Zolla, s. 443).
Wyrok SN z dnia 28 czerwca 2017 r., III KK 141/17
Standard: 78277 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 41038
Standard: 41040
Standard: 41037