Udzielenie przybicia osobie ofiarującej najwyższą cenę (art. 869 k.p.c.)
Sprzedaż (art. 864 - 879 k.p.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Przez przybicie licytant nabywa tylko uprawnienie do własności ruchomości, samej własności jednak nie uzyskuje. Przeniesienie własności nabytej ruchomości następuje dopiero po uiszczeniu ceny i uprawomocnieniu się postanowienia o udzieleniu przybicia (art. 874).
Na udzielenie przybicia w egzekucji z ruchomości przysługuje skarga. Skarga jednak na udzielenie przybicia jest szczególnym środkiem zaskarżenia, pod wieloma względami różniącym się od skargi na czynności komornika, uregulowanej w art. 767. Legitymację do wniesienia skargi mają wierzyciel i dłużnik. Skarga taka powinna być złożona do protokołu licytacji.
Wobec tego, że skarga powinna zostać złożona „do protokołu licytacji", należy przyjąć, że nie mamy do czynienia z terminem, lecz właśnie z określonym w ustawie etapem postępowania, który kończy się zamknięciem protokołu. ( art. 870 k.p.c.).
Ujmując tę kwestię od strony praktycznej, należy stwierdzić, że skarga powinna zostać złożona do protokołu niezwłocznie po udzieleniu przybicia, najpóźniej po wpisaniu do protokołu stwierdzenia o udzieleniu przybicia (§ 100 rozp.czyn.kom.). Skoro złożenie skargi nie następuje w określonym terminie, lecz na pewnym etapie postępowania, instytucja przywrócenia terminu nie ma zastosowania.
Wyrok SA w Poznaniu z dnia 12 czerwca 2018 r., I AGa 97/18
Standard: 38998 (pełna treść orzeczenia)
Jeżeli dokonano już prawomocnego przybicia w rozumieniu art. 869 k.p.c. i nabywca licytowanej rzeczy skutecznie nabył jej własność (art. 874 k.c.), roszczenie z art. 841 § 1 k.p.c w odniesieniu do rzeczy ruchomych określonych w pozwie (a nie ich substratu pieniężnego) wygasło, a tym samym powództwo nie mogło odnieść skutku.
Wyrok SO w Gliwicach z dnia 7 maja 2014 r., I C 11/14
Standard: 38999 (pełna treść orzeczenia)