Roszczenie procesowe jako warunek dopuszczalności drogi sądowej
Dopuszczalność drogi sądowej; odrzucenie pozwu, nieważność postępowania (art. 2 k.p.c. i art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. i art. 379 pkt 1 k.p.c.) Roszczenie procesowe
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
O materialnoprawnym charakterze sprawy, jako sprawy cywilnej, decydują okoliczności faktyczne przytoczonych przez powoda jako podstawa roszczenia.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego za ugruntowany należy uznać pogląd, że droga sądowa jest dopuszczalna zawsze wtedy, gdy powód opiera swoje roszczenie procesowe na zdarzeniach prawnych, które mogą stanowić źródło stosunków cywilnoprawnych (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2011 r., I CSK 50/11, nie publ.; z dnia 21 marca 2013 r., III CZP 9/13, OSNC-ZD 2014, nr 1, poz. 12.; z dnia 22 sierpnia 2000 r., IV CKN 1188/00, OSNC 2001/1/20 OSNC 2001/1/20).
Postanowienie SN z dnia 21 grudnia 2017 r., III CZP 61/17
Standard: 20225 (pełna treść orzeczenia)
O tym, jaki charakter ma roszczenie objęte pozwem, decyduje obiektywnie jego treść oraz przedmiot żądanej ochrony prawnej, a oceny w tym względzie sąd dokonuje z urzędu, nie będąc w tym zakresie związany stanowiskiem strony.
Postanowienie SN z dnia 28 marca 2017 r., II CZ 172/16
Standard: 12888 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 12887
Standard: 11899
Standard: 11904
Standard: 64806
Standard: 45524
Standard: 48855
Standard: 20224
Standard: 36202
Standard: 49517
Standard: 46326
Standard: 52984
Standard: 70144
Standard: 46328
Standard: 55222
Standard: 71956
Standard: 3706
Standard: 46475
Standard: 46473
Standard: 15370