Przekazanie sprawy sądowi okręgowemu na wniosek pozwanego (art. 205 k.p.c.)
Pozew (art. 186[1] - 205 k.p.c.)
Instytucja przekazania przewidziana w art. 205 k.p.c. służy temu samemu celowi, co powództwo wzajemne, bowiem ma doprowadzić do łącznego rozpoznania dwóch spraw, aby zapobiec odmiennej ocenie tego samego stanu faktycznego przez różne sądy. Przepis art. 205 KPC nawiązuje zresztą wyraźnie do art. 204 KPC, normującego powództwo wzajemne.
W razie wniesienia powództwa wzajemnego w sprawie dochodzi wprawdzie do szczególnej kumulacji roszczeń, niemniej powództwo wzajemne jest samodzielnym powództwem i tylko z racji swojego powiązania z powództwem głównym jest z nim łącznie rozpoznawane. Rozpoznanie ich w jednej sprawie nie oznacza natomiast, że powództwa te tracą swoją procesową odrębność. Z tej przyczyny nie można, przy ustalaniu wartości przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego, sumować wartości przedmiotu rozstrzygnięcia powództwa głównego i wzajemnego (zob. np. orz. SN: z dnia 23 maja 1997 r., I PZ 21/97, z dnia 25 maja 1997 r., I CZ 50/99, a także z dnia 25 maja 2001 r., V CZ 62/01).
Nie inaczej ma się rzecz w sytuacji, gdy ze względu na zastosowanie instytucji przekazania przewidzianej w art. 205 KPC doszło do rozpoznania w jednej sprawie roszczeń dochodzonych w odrębnych pozwach; w takim wypadku również powództwa te nie tracą swojej procesowej odrębności.
Postanowienie SN z dnia 9 marca 2004 r., I CZ 13/04
Standard: 37716
Art. 204 § 2 zdanie drugie i art. 205 k.p.c. prowadzą do tego samego celu, m.in. do zapobieżenia odmiennej ocenie tego samego stanu faktycznego przez różne sądy i sprzeczności orzeczeń sądowych, a zatem do skomasowania przez sądem wyższego rzędu łączących się ze sobą spraw, należących według przepisów o właściwości rzeczowej do różnych sądów i przy identycznych przesłankach. Różnica między tymi przepisami jest tylko taka, że w warunkach art. 204 § 2 zdanie drugie k.p.c. sąd powiatowy przekazuje z urzędu całą sprawę właściwemu sądowi wojewódzkiemu, a w warunkach art. 205 k.p.c. może on, ale nie musi jej przekazać; ponadto wymagany jest tu wniosek pozwanego.
Z zestawienia więc wspomnianych wyżej przepisów również wynika, że w zdaniu drugim § 2 art. 204 k.p.c. jest mowa o sądzie wojewódzkim miejscowo właściwym do rozpoznania powództwa wzajemnego według ogólnych zasad - tak samo jak w sytuacji unormowanej w art. 205 k.p.c
Postanowienie SN z dnia 21 czerwca 1967 r., II CZ 51/67
Standard: 56228 (pełna treść orzeczenia)