Przejęcie długów przez nabywcę nieruchomości (art. 523 k.c.)
Zmiana dłużnika, przejęcie długu (art. 519 – 525 k.c.)
Przepis art. 523 k.c. odnosi się do długów osobistych, związanych z własnością nieruchomości. Konsekwencją rozwiązania z art. 523 k.c. jest to, że strony umowy przeniesienia własności nieruchomości powinny uzyskać zgodę wierzyciela na zwolnienie zbywcy z długów, związanych z własnością nieruchomości. Zgoda wierzyciela powinna być wyrażona co najmniej w formie pisemnej pod rygorem nieważności (art. 522 k.c.). W braku zgody wierzyciela na przejęcie długu nabywca nieruchomości odpowiada wobec zbywcy za to, że wierzyciel nie będzie od niego żądał świadczenia.
Wyrok SO w Gliwicach z dnia 29 kwietnia 2014 r., I C 38/12
Standard: 37528 (pełna treść orzeczenia)
Zz treści art. 523 k.c. wynika domniemanie, iż wolą stron było zawarcie umowy o przejęcie długu. Przepis ten stanowi bowiem, że jeżeli w umowie o przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zwolnić zbywcę od związanych z własnością długów, poczytuje się w razie wątpliwości, że strony zawarły umowę o przejęcie tych długów przez nabywcę.
Art. 523 k.c. wprowadza więc w tym zakresie dwoiste warunkowe domniemanie prawne, obalane poprzez przeprowadzenie dowodu przeciwnego.
Art. 523 k.c. stanowi szczególną zasadę interpretacyjną dokonywania wykładni oświadczenia woli nabywcy nieruchomości. W konkretnej sytuacji strony mogą oczywiście wykazać, że domniemanie z art. 523 k.c. nie obowiązuje, ponieważ cel umowy przeniesienia własności nieruchomości był zupełnie inny. W takim wypadku skutek z art. 523 k.c. nie wystąpi.
Wyrok SA w Warszawie z dnia 6 marca 2013 r., I ACa 830/12
Standard: 37527 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 37529