Okres obowiązywania klauzuli konkurencyjnej
Zakaz konkurencji po ustaniu stosunku pracy (art. 101[2] k.p.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
O ile strony umowy o zakazie konkurencji dopuszczają możliwość jej wcześniejszego rozwiązania, powinny wyraźnie wskazać w umowie sposób dokonania tej czynności. Nieistnienie lub ustanie przyczyn uzasadniających zawarcie klauzuli konkurencyjnej nie prowadzi do wygaśnięcia umowy z mocy samego prawa (art. 1012 § 2 k.p.), ale następuje tylko wówczas, gdy takie przyczyny ekspiracji zakazu zostały wskazane przez strony jako okoliczności uzasadniające rozwiązanie umowy w drodze czynności prawnej jednej ze stron zawartej umowy (por. wyrok SN z dnia 26 lutego 2003 r., I PK 139/02; zob. także uchwałę z dnia 11 kwietnia 2001 r., III ZP 7/01).
Wyrok SN z dnia 10 grudnia 2019 r., II PK 105/18
Standard: 61639 (pełna treść orzeczenia)
Okres obowiązywania klauzuli konkurencyjnej wynika z treści umowy. Jego określenie stanowi jedną z przesłanek zawarcia umowy o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy, co wynika wprost z art. 101[2] § 1 zdanie drugie k.p. Zakaz ten aktualizuje się po ustaniu stosunku pracy. Stąd nie ma znaczenia okoliczność, że przed ustaniem stosunku pracy pracownik nie świadczył pracy. Zaprzestanie świadczenia pracy nie powoduje zapoczątkowania biegu okresu obowiązywania zakazu konkurencji.
Wyrok SN z dnia 2 października 2008 r., I PK 41/08
Standard: 36601 (pełna treść orzeczenia)