Uprawdopodobnienie według reguł zawartych w art. 243 k.p.c.
Uprawdopodobnienie roszczenia oraz interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. (art. 730[1] i art. 736 § 1 pkt 2 k.p.c.) Dowody i postępowanie dowodowe - część ogólna (art. 227 - 243 k.p.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Instytucja uprawdopodobnienia nie ma swojej definicji legalnej, jednak piśmiennictwo wyjaśnia jej znaczenie. Uprawdopodobnienie to uargumentowanie, uzasadnienie zgłoszonego wniosku, które sprawia, że sędzia jest co najmniej przekonany albo nawet pewny prawdopodobieństwa twierdzenia o określonym fakcie. Jest to rezultat postępowania mającego na celu poznanie rzeczywistości, a przy tym rezultat otrzymany z pominięciem szczegółowych przepisów o postępowaniu dowodowym.
Uprawdopodobnienie jest surogatem dowodu w znaczeniu ścisłym. Stanowi on wyjątek od zasady, że fakty mające istotne znaczenie dla sprawy wymagają udowodnienia. Wyjątek ten działa na korzyść strony powołującej się na określone fakty, natomiast dla przeciwnika procesowego uprawdopodobnienie jest wysoce niekorzystne.
Uprawdopodobnienie należy traktować jako ograniczenie zasady prawdy materialnej, gdyż sąd może mieć jeszcze pewne wątpliwości co do prawdziwości danego twierdzenia. Z instytucją uprawdopodobnienia wiążą się ułatwienia dowodowe w postaci możliwości wykorzystania źródeł informacji innych niż środki dowodowe określone w Kodeksie postępowania cywilnego. Środkami uprawdopodobnienia mogą być oświadczenia osób trzecich składane na piśmie, wiadomości uzyskiwane ustnie, np. przesłuchanie świadków o charakterze nieformalnym, dokonane bez odebrania od nich przyrzeczenia co do mówienia prawdy.
Takie ułatwienia nie mogą spowodować, że ustalenia dokonane w wyżej opisanym trybie będą przyjmowane bezkrytycznie, także bowiem procedury uprawdopodobnienia pozbawione formalizmu objęte są działaniem zasady prawdy obiektywnej.
Wyrok SN z dnia 7 listopada 2018 r., II PK 229/17
Standard: 61813 (pełna treść orzeczenia)
Uprawdopodobnienie następuje wedle reguł zawartych w art. 243 k.p.c. i zwalnia uczestnika od przeprowadzenia dowodu sensu stricte, ale z drugiej strony nie można tracić z pola widzenia założenia, że uprawdopodobnienie nie może zostać oparte na lakoniczności twierdzeń nieweryfikowanych jakimikolwiek faktami. Uprawnieni odnoszą się do utarty korzyści ekonomicznych, lecz nie jest wiadomym jakich – czy poprzez utratę zysków, czy też uniknięcia strat, oraz w jakim potencjalnie rozmiarze.
Postanowienie SO w Katowicach z dnia 14 lipca 2017r., XIX GCo 7/17
Standard: 34515 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 34510
Standard: 48922