Rozporządzenie przez osobę trzecią uzyskaną korzyścią (art. 531 § 2 k.c.)
Dochodzenie uznania czynności za bezskuteczną wobec osoby trzeciej bliższej i dalszej (art. 531 k.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Z punktu widzenia potrzeby ochrony wierzyciela nie ma znaczenia kilkakrotny i wielopodmiotowy transfer korzyści majątkowej, jeżeli korzyść ta wyszła z majątku dłużnika (lub do niego nie weszła) w okolicznościach usprawiedliwiających roszczenie paulińskie wierzyciela (art. 527 KC). Dlatego w art. 531 § 2 KC przewidziano wprost możliwość wystąpienia wierzyciela bezpośrednio przeciwko ostatniemu nabywcy korzyści i jednoczenie domagania się uznania za bezskuteczną wobec wierzyciela ostatniej czynności prawnej z udziałem ostatniego nabywcy korzyści.
Wyrok SO w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2017 r., III Ca 1900/16
Standard: 16972 (pełna treść orzeczenia)
Jak wskazał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały rozstrzygającej zagadnienie prawne w rozpoznawanej sprawie, przewidziana w art. 531 § 2 k.c. możliwość rozszerzenia działania skargi pauliańskiej na osoby, których nie łączy z wierzycielem żaden stosunek materialnoprawny (osoby trzecie i kolejne) jest dopuszczalna pod warunkiem zaskarżenia przez wierzyciela w terminie przewidzianym w art. 534 k.c. czynności fraudacyjnej dłużnika.
W ocenie Sądu Apelacyjnego pogląd ten znajduje zastosowanie także do czynności prawnych dokonywanych między osobami trzecimi i dalszymi, co oznacza, że warunkiem zaskarżenia na podst. art. 531 § 2 k.c. czynności prawnej dokonanej między osobą czwartą a piątą jest, aby żądanie ubezskutecznienia tej czynności zostało zgłoszone w terminie 5-letnim od dnia dokonania czynności między osobą trzecią a czwartą.
Z chwilą upływu terminu, o którym mowa w art. 534 k.c. do zaskarżenia czynności prawnej między osobą trzecią a czwartą, czynność ta nie może zostać skutecznie wzruszona na podst. art. 531 § 2 k.c. Nie jest zatem możliwe spełnienie, nawet teoretycznie, warunku zaskarżenia uprzedniej czynności fraudacyjnej. Przyjęcie odmiennej koncepcji prowadziłoby do sytuacji, w której wierzyciel, który nie dochował pięcioletniego terminu do zaskarżenia jednej z czynności, „odzyskiwałby” prawo wniesienia skargi pauliańskiej przy jakiejkolwiek późniejszej próbie przeniesienia własności danej nieruchomości. W ocenie Sądu Apelacyjnego takiego ograniczenia zasady pewności obrotu nie dałoby się usprawiedliwić ochroną wierzyciela, której zapewnienie stanowi cel normatywny uregulowań zawartych w art. 527 i nast. k.c.
Wyrok SA w Krakowie z dnia 14 czerwca 2016 r., I ACa 946/15
Standard: 5098 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 65083
Standard: 67067
Standard: 32685
Standard: 32686
Standard: 32684