Zasada niezbywalności lokatorskiego prawa do lokalu (art. 9 ust. 3 u.s.m.)
Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego (art. 9 ust. 1 u.s.m.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego jest niezbywalne, nie przechodzi na spadkobierców i nie podlega egzekucji; może należeć do jednej osoby albo do małżonków. Nie jest jednak tak, żeby prawo to nie miało żadnej wartości majątkowej. Wartość tę należy oznaczyć na podstawie danych o wysokości kwoty, jaka podlegałaby wypłaceniu członkowi spółdzielni w związku z ustaniem spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu albo podlegałaby zaliczeniu na poczet wkładu budowlanego, gdyby członek spółdzielni uprawniony do prawa lokatorskiego zmierzał do jego przekształcenia w prawo własnościowe.
Majątkowy charakter spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu czyni je prawem zdatnym do podzielenia między współuprawnionymi do niego.Wyrok SN z dnia 10 stycznia 2020 r., I CSK 734/18
Wyrok SN z dnia 10 stycznia 2020 r., I CSK 734/18
Standard: 44969 (pełna treść orzeczenia)
Zasada niezbywalności lokatorskiego prawa do lokalu nie odnosi się do przesunięć majątkowych dokonywanych przy podziale majątku wspólnego małżonków.
Prawo spółdzielcze nie przewidywało ani do dokonania podziału majątku wspólnego obejmującego spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu, ani do zrzeczenia się tego prawa żadnej szczególnej formy. Wymogu takiego nie zawierały również przepisy kodeksu cywilnego dotyczące podziału majątku wspólnego. W konsekwencji podział spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mógł zostać dokonany w drodze umowy małżonków (art. 1037 §1 k.c. w zw. z art. 46 k.r.o.), dla której ważności nie była wymagana żadna szczególna forma (art. 1037 § 2 k.c. w zw. z art. 60 k.c.).
Zgodnie z art. 60 KC czynność prawna może być dokonana, co do zasady w dowolnej formie, a biorąc pod uwagę sumę wkładu mieszkaniowego wyrażającego wartość lokatorskiego prawa do lokalu (art. 75 KC w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonywania analizowanej czynności) obowiązywała w tym zakresie forma pisemna ad probationem, która została zachowana (art. 74 § 1 KC).
Postanowienie SN z dnia 5 października 2018 r., I CSK 704/17
Standard: 27862 (pełna treść orzeczenia)