Zasada terytorialności (art. 5 k.k.)
Zasady odpowiedzialności karnej (art. 1 – 8 k.k.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Zgodnie z dyspozycją art. 5 k.k. polskie prawo karne stosuje się do wszystkich sprawców (niezależnie od ich obywatelstwa), którzy popełnili czyn zabroniony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim statku wodnym lub powietrznym.
Zgodnie z art. 6 § 2 k.k. czyn zabroniony uważa się za popełniony w miejscu, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany, albo gdzie skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nastąpił lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić. Możliwa jest zatem - zgodnie z przyjętą przez polskiego ustawodawcę koncepcją tzw. wielomiejscowości - taka sytuacja, w której przestępstwo będzie miało kilka miejsc jego popełnienia. Mianowicie dotyczy to sytuacji, gdy sprawca działał w innym miejscu niż wystąpił skutek stanowiący znamię czynu zabronionego lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić.
Wystarczy zatem, aby jeden z elementów wskazanych w tym przepisie był spełniony, np. potencjalne planowanie wystąpienia skutku czynu zabronionego na terytorium RP, aby można było zastosować ustawę karna polską.
Wyrok SA w Białymstoku z dnia 19 listopada 2020 r., II AKa 167/20
Standard: 75438 (pełna treść orzeczenia)
Zgodnie z dyspozycją art. 5 k.k. polskie prawo karne stosuje się do wszystkich sprawców (niezależnie od ich obywatelstwa), którzy popełnili czyn zabroniony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim statku wodnym lub powietrznym.
Zgodnie z art. 6 § 2 k.k. czyn zabroniony uważa się za popełniony w miejscu, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany, albo gdzie skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nastąpił lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić. Możliwa jest zatem - zgodnie z przyjętą przez polskiego ustawodawcę koncepcją tzw. wielomiejscowości - taka sytuacja, w której przestępstwo będzie miało kilka miejsc jego popełnienia. Mianowicie dotyczy to sytuacji, gdy sprawca działał w innym miejscu niż wystąpił skutek stanowiący znamię czynu zabronionego lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić.
Wystarczy zatem, aby jeden z elementów wskazanych w tym przepisie był spełniony, np. potencjalne planowanie wystąpienia skutku czynu zabronionego na terytorium RP, aby można było zastosować ustawę karna polską.
Wyrok SA w Białymstoku z dnia 19 listopada 2020 r., II AKa 167/20
Standard: 75439 (pełna treść orzeczenia)