Zasada osobistego doręczenia (art. 133 § 1 k.p.c.)
Sposoby doręczania ze względu na adresata (art. 133 k.p.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Pomijając szczególne przypadki doręczeń żołnierzom zasadniczej służby wojskowej, funkcjonariuszom Policji i Służby Więziennej czy osobom pozbawionym wolności, pisma sądowe kierowane do strony mogą być przez nią odebrane osobiście w mieszkaniu, miejscu pracy, tam gdzie doręczający zastanie adresata lub wreszcie - ze skrytki pocztowej (art. 135 k.p.c.). Jeśli adresata nie zastano w mieszkaniu, doręczający może zastosować tryb tzw. doręczenia zastępczego i wydać przesyłkę dorosłemu domownikowi, gdy go nie ma - administracji domu, dozorcy domu lub sołtysowi, jeśli osoby te nie są przeciwnikami adresata w sprawie i podjęły się oddania mu pisma; zaś przy doręczeniu w miejscu pracy - osobie upoważnionej do odbioru pism (art. 138 k.p.c.).
Uchwała SN z dnia 30 maja 2014 r., III CZP 20/14
Standard: 49249 (pełna treść orzeczenia)
Art. 133 § 1 KPC ustanawia ogólną regułę, w myśl której doręczenia osobie fizycznej dokonuje się osobiście, jednak reguła ta ma wyjątki. Gdy mianowicie doręczenie pisma sądowego nie jest możliwe w wymieniony sposób, dopuszczalne jest doręczenie go w sposób zastępczy, przewidziany w art. 138 KPC. Polega on na doręczeniu pisma sądowego dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu, dozorcy lub organowi gminy, jeżeli osoby te nie są przeciwnikami adresata w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Jeżeli zaś doręczenie pisma sądowego nie byłoby możliwe także i w ten sposób, to stosownie do art. 139 § 1 KPC należy złożyć pismo w urzędzie pocztowym lub w lokalu urzędu gminy, a zawiadomienie o tym umieścić na drzwiach mieszkania adresata lub w skrzynce listowej.
Postanowienie SN z dnia 20 grudnia 2000 r., I PKN 713/00
Standard: 26889 (pełna treść orzeczenia)