Pojęcie długu celnego
Przestępstwa i wykroczenia celne, przeciwko zasadom obrotu z zagranicą towarami i usługami (art 85 - 96 k.k.s.)
Dług celny w przywozie powstaje w wyniku m. in: dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym - art. 201 rozporządzenia 2913/92, nielegalnym wprowadzeniu na obszar celny Wspólnoty towaru podlegającego należnościom przywozowym - art. 202 rozporządzenia 2913/92, usunięcia spod dozoru celnego towaru podlegającego należnościom przywozowym - art. 203 rozporządzenia 2913/92.
Analogicznie - dług celny w wywozie powstaje w wyniku: wywozu poza obszar celny Wspólnoty towaru objętego zgłoszeniem celnym i podlegającego należnościom celnym wywozowym - art. 209 rozporządzenia 2913/92, wyprowadzenia poza obszar celny Wspólnoty bez zgłoszenia celnego towaru podlegającego należnościom wywozowym - art. 210 rozporządzenia 2913/92, nieprzestrzegania warunków, które umożliwiły dokonanie wyprowadzenia towaru poza obszar celny Wspólnoty z całkowitym lub częściowym zwolnieniem z należności celnych wywozowych-art. 211 rozporządzenia 2913/92.
Trafnie zatem Sąd I instancji stwierdził, że w odróżnieniu od przepisów wspólnotowych statuujących przyczyny powstania długu celnego w przywozie, przepisy wspólnotowe regulujące przyczyny powstanie długu celnego w wywozie, nie przewidują możliwości, aby towary podlegające należnościom wywozowym mogły zostać usunięte spod dozoru celnego, co uzasadniałaby powstanie długu celnego.
Oznacza to, że towary podlegające należnościom wywozowym, które znajdują się na obszarze celnym Wspólnoty, nie są usuwane spod dozoru celnego. Przyczyną powstania długu celnego w wywozie jest natomiast okoliczność wyprowadzania towarów podlegających należnościom celnym wywozowym poza obszar celny Wspólnoty bez zgłoszenia celnego.
Jeżeli zaś spod dozoru celnego nie może zostać usunięty towar, który podlega należnościom celnym wywozowym, to tym bardziej usunięty spod dozoru celnego nie może być towar, który należnościom celnym wywozowym nie podlega.
Wyrok SA w Lublinie z dnia 14 marca 2017 r., II AKa 188/16
Standard: 23497 (pełna treść orzeczenia)