Charakterystyka tajemnicy zawodowej
Tajemnica zawodowa Tajemnice zawodowe i służbowe (art. 180 k.p.k.) Ochrona tajemnicy w procesie cywilnym (art. 261 § 2 k.p.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Tajemnicą zawodową w ogólnym ujęciu jest informacja dotycząca chronionych prawem interesów podmiotów, z którą osoba zobowiązana do jej zachowania zapoznała się w związku z podejmowanymi czynnościami służbowymi w ramach pozostawania w stosunku pracy, zlecenia lub w innym stosunku prawnym o podobnym charakterze. Podmioty legalnie wchodzące w posiadanie informacji mających przymiot danych osobowych w związku z prowadzoną działalnością obligowane są do zachowania ich poufności przede wszystkim na podstawie przepisów ustawy o ochronie danych osobowych, która stanowi instrument ochrony na poziomie ogólnym. Wzmocnieniem tej ochrony - przez jej uszczegółowienie na poziomie branżowym - są przepisy dotyczące tajemnicy zawodowej.
Wyrok SN z dnia 10 maja 2018 r., II PK 76/17
Standard: 63583 (pełna treść orzeczenia)
Ochrona tajemnicy zawodowej, jak i ściśle związane z nią zakazy dowodowe w postępowaniu karnym nie są wartościami autotelicznymi. Jakkolwiek zachowanie poufności przez podmioty wykonujące zawody zaufania publicznego musi być zawsze widziane jako integralna wartość demokratycznego państwa prawa, to jednak podstawową ich funkcją jest ochrona wolności i praw konstytucyjnych jednostek przekazujących w dyskrecji pewne informacje na swój temat osobom wykonującym zawody zaufania publicznego (por. wyrok TK z 2 lipca 2007 r., K 41/05, cz. III, pkt 7).
Ochrona tajemnicy zawodowej powinna być każdorazowo widziana jako przejaw ochrony wolności i praw jednostki, zwłaszcza jej prywatności (art. 47), autonomii informacyjnej (art. 51 ust. 1), prawa do obrony (art. 42 ust. 2), prawa do sądu (art. 45 ust. 1), wolności sumienia i wyznania (art. 53) czy wolności pozyskiwania informacji, w tym wolności prasy (art. 54 ust. 1 Konstytucji). Z tego powodu Trybunał podkreślał - odnosząc się do tajemnicy radcy prawnego - że prawo do prywatności i poufności informacji przysługuje nie radcom prawnym, ale ich klientom; natomiast na radcach prawnych spoczywa obowiązek respektowania tego prawa (zob. wyrok TK z 22 listopada 2004 r., SK 64/03).
Stanowisko to zachowuje aktualność w odniesieniu do pozostałych tajemnic zawodowych.
Wyrok TK z dnia 30 lipca 2014 r., K 23/11
Standard: 2343 (pełna treść orzeczenia)