Wymóg określenia terminu w ciągu, którego można odstąpić od umowy
Umowne prawo odstąpienia i odstępne (art. 395 i art. 396 k.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Wynikające z art. 395 § 1 k.c. wymaganie wskazania oznaczonego terminu jest spowodowane tym, że skorzystanie z unormowanego tam tzw. umownego prawa odstąpienia nie jest uzależnione od wystąpienia jakichkolwiek zdarzeń, lecz pozostaje w sferze swobodnej decyzji uprawnionego.
Wyrok SN z dnia 16 lipca 2021 r., V CSKP 106/21
Standard: 65628 (pełna treść orzeczenia)
Do ważność zastrzeżenia w umowie uprawnienia do odstąpienia od umowy na wypadek, gdy kontrahent nie wykonuje swoich zobowiązań lub wykonuje je nienależycie, nie jest konieczne określenie terminu w ciągu, którego można skorzystać z tego uprawnienia. Przepisy kodeksu cywilnego nie zakazują zastrzeżenie prawa do odstąpienia od umowy na wypadek, gdy druga strona nie wykonuje umowy lub czyni to nienależycie. Oczywistym jest, że nie jest możliwa realizacja umowy i osiągnięcie zakładanego przez nią celu, gdy kontrahent nie tylko nie wypełnia przyjętych w umowie obowiązków, ale postępuje sprzecznie ze swoim zobowiązaniem.
Wyrok SN z dnia 9 lipca 2021 r., I CSKP 208/21
Standard: 72778 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 72793
Standard: 8429
Standard: 19936