Autorskie prawa osobiste; autorskie dobra osobiste
Autorskie prawa osobiste (art. 16 Pr.Aut.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Przepisy art. 78 (w tym przepis art. 78 ust. 1) określają przesłanki udzielenia ochrony autorskich praw osobistych oraz dopuszczalny katalog roszczeń, przysługujących twórcy, którego autorskie prawa osobiste zostały naruszone lub zagrożone naruszeniem. Do naruszenia autorskich praw niemajątkowych może dojść w sytuacji wykorzystania cudzego dzieła lub jego fragmentu jako własnego (plagiat); wskazania jako autora innej osoby niż rzeczywisty twórca; brak wskazania autora (chyba, że wolą twórcy było pozostanie anonimowym); oznaczenie autora dzieła niezgodnie z jego wolą, dokonanie zmian formy lub treści utworu, bez uzyskania uprzedniej zgody autora, wykorzystanie dzieła w sposób niezgodny z wolą autora, wydanie, publiczne udostępnienie, wprowadzenie do obrotu utworu wbrew woli autora.
Wyrok SO we Wrocławiu z dnia 30 września 2016 r., I C 318/16
Standard: 20751 (pełna treść orzeczenia)
Autorskie prawa osobiste odnoszą się do sfery niemajątkowych interesów twórcy, związanych z konkretnym utworem, a ich przedmiotem są autorskie dobra osobiste. Ochronie podlega więź autora z utworem (art. 16 AkcyzU), rozumiana jako stosunek autora do dzieła wynikający z psychicznego, emocjonalnego i intelektualnego jego związku z utworem. Ponadto niewątpliwie prawo twórcy do oznaczenia utworu nazwiskiem, prawo do integralności utworu oraz prawo do nadzoru autorskiego należą do tej kategorii praw. Odpowiedzialność z tytułu naruszenia autorskich praw osobistych jest odpowiedzialnością obiektywną, niezależną od winy albo dobrej lub złej wiary, a więc podstawową przesłanką naruszenia jest bezprawność działania oceniana według kryterium obiektywnego. Zakres ochrony został określony w art. 78 AkcyzU, który jedynie w wypadku zawinionego działania sprawcy przewiduje możliwość przyznania odpowiedniej sumy pieniężnej tytułem zadośćuczynienia.
Przesłanką odpowiedzialności sprawcy naruszenia autorskich praw osobistych jest bezprawność, a zatem stwierdzenie, że działanie pozwanego było niezawinione, nie może prowadzić do zwolnienia pozwanego od odpowiedzialności. Kwestia winy ma znaczenie jedynie przy rozważeniu przyznania zadośćuczynienia.
Wyrok SA w Lublinie z dnia 16 września 2014 r., I ACa 579/14
Standard: 20742 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 49173
Standard: 23597
Standard: 19870