Prawo bez barier technicznych, finansowych, kompetencyjnych

Nieuwzględnienie przez sąd II instancji nieważności postępowania pierwszoinstancyjnego jako podstawa kasacyjna

Nieważność postępowania (art. 379 k.p.c.) Podstawy skargi kasacyjnej (art. 398[3] k.p.c.)

Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.

Skoro skarga kasacyjna przysługuje od orzeczeń sądu drugiej instancji, to wyłączone jest bezpośrednie badanie w postępowaniu kasacyjnym naruszenia przepisów postępowania przez sąd pierwszej instancji, w tym również naruszeń prowadzących do nieważności postępowania. Kwestia ta może podlegać badaniu i rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy jedynie pośrednio, przez przytoczenie przez skarżącego w ramach podstawy kasacyjnej z art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. stosownego zarzutu naruszenia przez sąd odwoławczy art. 378 § 1 lub art. 386 § 2 k.p.c. Wobec tego uchybienie sądu drugiej instancji, polegające na niewzięciu pod rozwagę - z urzędu lub w ramach zarzutu apelacyjnego - nieważności postępowania przed sądem pierwszej instancji, stanowi usprawiedliwioną podstawę kasacyjną z art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. tylko wówczas, gdy mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy przed sądem drugiej instancji 

Postanowienie SN z dnia 23 maja 2023 r., II PSK 98/22

Standard: 76622 (pełna treść orzeczenia)

W postępowaniu kasacyjnym zarzut nieważności może dotyczyć bezpośrednio tylko postępowania przed sądem drugiej instancji. Nieważność postępowania nieuwzględniona przez sąd drugiej instancji z urzędu lub na zarzut strony stanowi uzasadnioną podstawę skargi tylko wtedy, gdy miała znaczenie dla wyniku sprawy.

Skoro skarga kasacyjna przysługuje od orzeczeń sądu drugiej instancji, to wyłączone jest bezpośrednie badanie w postępowaniu kasacyjnym naruszenia przepisów postępowania przez sąd pierwszej instancji, w tym prowadzących do nieważności postępowania. Kwestia ta może podlegać badaniu i rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy jedynie pośrednio, przez przytoczenie przez skarżącego w ramach drugiej podstawy z art. 398[3] § 1 k.p.c. stosownego zarzutu naruszenia przez sąd odwoławczy art. 378 § 1 lub art. 386 § 2 k.p.c. i wykazania, że to uchybienie sądu drugiej instancji mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. To oznacza, że Sąd Najwyższy jest uprawniony do badania nieważności postępowania przed sądem pierwszej instancji jedynie w ramach kontroli pośredniej, tj. w sytuacji, w której skarżący w ramach drugiej podstawy z art. 398[3] § 1 k.p.c. zarzuca sądowi drugiej instancji naruszenie art. 386 § 2 k.p.c. przez nieuwzględnienie nieważności postępowania przed sądem pierwszej instancji (zob. wyrok SN z dnia 22 lipca 2009 r., I UK 63/09).

Wyrok SN z dnia 21 kwietnia 2021 r., II PSKP 26/21

Standard: 59291 (pełna treść orzeczenia)

Komentarz składa z 234 słów. Wykup dostęp.

Standard: 34577

Komentarz składa z 167 słów. Wykup dostęp.

Standard: 19593

Komentarz składa z 208 słów. Wykup dostęp.

Standard: 24839

Komentarz składa z 116 słów. Wykup dostęp.

Standard: 36387

Komentarz składa z 299 słów. Wykup dostęp.

Standard: 68992

Komentarz składa z 462 słów. Wykup dostęp.

Standard: 34578

Komentarz składa z 93 słów. Wykup dostęp.

Standard: 21914

Komentarz składa z 399 słów. Wykup dostęp.

Standard: 34579

Komentarz składa z 226 słów. Wykup dostęp.

Standard: 34580

Komentarz składa z 158 słów. Wykup dostęp.

Standard: 81017

Komentarz składa z 316 słów. Wykup dostęp.

Standard: 86843

Komentarz składa z 150 słów. Wykup dostęp.

Standard: 45959

Komentarz składa z 39 słów. Wykup dostęp.

Standard: 55995

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.