Forma umowy zobowiązującej i przenoszącej własność nieruchomości a dobra wiara posiadacza (art. 158 k.c.)
Forma umowy zobowiązującej do przeniesienia własności nieruchomości (art. 158 k.c.) Dobra wiara w stosunkach prawnorzeczowych Przesłanki zasiedzenia nieruchomości
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
W orzecznictwie i piśmiennictwie ukształtowało się dość wąskie pojęcie dobrej wiary na gruncie przepisów o zasiedzeniu, którego najdobitniejszym przykładem jest orzecznictwo dotyczące tzw. nieformalnych nabywców nieruchomości wyrażone w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 1991 r., III CZP 108/91, mającej moc zasady prawnej. Zgodnie z nią : Osoba, która weszła w posiadanie nieruchomości na podstawie umowy mającej na celu przeniesienie własności, zawartej bez zachowania formy aktu notarialnego, nie jest samoistnym posiadaczem w dobrej wierze.
Wyrok SO w Kielcach z dnia 30 marca 2017 r., II Ca 1615/16
Standard: 46044 (pełna treść orzeczenia)
Wejście w posiadanie nieruchomości lub jej części bez zachowania formy aktu notarialnego jednoznacznie przesądza, iż mamy do czynienia ze złą wiarą posiadacza samoistnego.
Postanowienie SR w Białymstoku z dnia 17 lutego 2017 r., II Ns 3209/16
Standard: 46061
Standard: 7769
Standard: 5049
Standard: 5050
Standard: 7770
Standard: 84868
Standard: 18712
Standard: 18713
Standard: 18714
Standard: 33317