Ocena dwóch sprzecznych wersji wydarzeń
Zasada swobodnej oceny dowodów w postępowaniu cywilnym (art. 233 § 1 k.p.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Sąd orzekający według swobodnej oceny dowodów ma prawo eliminacji określonych dowodów, przyjmując, że według jego oceny pozbawione są one wiarygodności. W takiej sytuacji nie narusza art. 233 § 1 k.p.c. (wyrok SA w Krakowie z 21.09.2018 r., sygn. akt I ACa 171/17). W granicach swobodnej oceny dowodów rzeczą dopuszczalną, a nawet konieczną przy dowodach wzajemnie sprzecznych, jest danie wiary określonym dowodom i odmówienie wiarygodności innym, w wyniku czego ustalenia faktyczne czynione są jedynie na podstawie dowodów uznanych za miarodajne i wiarygodne, z pominięciem pozostałych. Takie postępowanie nie uzasadnia skutecznego zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w zakresie dokonanej oceny wiarygodności poszczególnych dowodów, gdy jednocześnie apelujący nie wykaże, że zastosowane przez sąd kryteria oceny wiarygodności były oczywiście błędne (wyrok SA w Warszawie z 04.09.2018 r., sygn. akt VII AGa 769/2018).
Wyrok SO w Zielonej Górze z dnia 26 marca 2019 r., IV Pa 73/18
Standard: 24760 (pełna treść orzeczenia)
W sytuacji kiedy Sąd dysponuje dwiema przeciwstawnymi wersjami zdarzeń, opartych głównie na twierdzeniach stron i zeznaniach świadków wówczas musi dokonać pewnej selekcji i niejako opowiedzieć się za którąś ze stron.
Wyrok SA w Łodzi z dnia 3 czerwca 2015 r., I ACa 1434/14
Standard: 24780 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 17278
Standard: 40696