Prawo bez barier technicznych, finansowych, kompetencyjnych

Uchwała z dnia 2009-04-07 sygn. SNO 20/09

Numer BOS: 22745
Data orzeczenia: 2009-04-07
Rodzaj organu orzekającego: Sąd Najwyższy
Sędziowie: Lech Walentynowicz SSN (autor uzasadnienia, sprawozdawca), Marek Pietruszyński SSN (przewodniczący), Zbigniew Kwaśniewski SSN

UCHWAŁA Z DNIA 7 KWIETNIA 2009 R.

SNO 20/09

Przewodniczący: sędzia SN Marek Pietruszyński.

Sędziowie SN: Zbigniew Kwaśniewski, Lech Walentynowicz (sprawozdawca).

Sąd Najwyższ y – Sąd Dysc yplinarn y z udziałem protokolanta w sprawie zawieszenia w czynnościach sędziego Sądu Rejonowego po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2009 r. zażalenia obwinionego na uchwałę Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt (...), w przedmiocie zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych

uchwalił:

1. utrzymał w mocy zaskarżoną uchwałę;

2. kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 22 grudnia 2008 r. Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego dla okręgu Sądu Okręgowego w A. wniósł o zawieszenie na dalszych sześć miesięcy w czynnościach służbowych sędziego Sądu Rejonowego oraz obniżenia jego wynagrodzenia o 30 % na czas trwania zawieszenia.

Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego powołał się na wszczęcie przeciwko sędziemu Sądu Rejonowego postępowania dyscyplinarnego w związku z przedstawieniem mu siedemnastu zarzutów o charakterze korupcyjnym. Wskazał też na przeszkody w prowadzeniu postępowania dyscyplinarnego wynikłe z wypadku obwinionego sędziego.

Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny uchwałą z dnia 28 stycznia 2009 r. zawiesił sędziego Sądu Rejonowego w czynnościach służbowych na okres dalszych sześciu miesięcy, do dnia 5 sierpnia 2009 r., oraz obniżył na czas zawieszenia wysokość wynagrodzenia o 30 %.

Sąd Dyscyplinarny ujawnił, że toczy się przed nim sprawa z wniosku Prokuratora Okręgowego o pociągnięcie do odpowiedzialności karnej tego sędziego Sądu Rejonowego oraz o zezwolenie na jego tymczasowe aresztowanie za czyny o charakterze korupcyjnym oraz o czyn z art. 258 § 1 i 3 k.k. W dniu 24 kwietnia 2008 r. obwiniony sędzia uległ wypadkowi komunikacyjnemu i z powodu doznanych obrażeń nie może odtąd brać udziału w posiedzeniach dyscyplinarnych.

Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny uwzględnił w całości wniosek Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego, ponieważ uznał, że zgromadzone dotychczas dowody, na których oparto zarzuty, wskazują na możliwość naruszenia przez obwinionego przepisów prawa, co uniemożliwia wykonywanie przez niego czynności orzeczniczych.

W zażaleniu obwiniony sędzia wniósł o uchylenie uchwały zarzucając, że Sąd Dyscyplinarny nie ustalił, chociaż miał taki obowiązek, iż w znacznym stopniu zostało uprawdopodobnione popełnienie zarzucanych mu czynów. Nie zostało jeszcze przeprowadzonych – jego zdaniem – wiele dowodów, a jedynym dowodem obciążającym są wyjaśnienia i zeznania byłego sędziego X. Y.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

Istnieje istotna przesłanka zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych w postaci wszczęcia postępowania dyscyplinarnego (art. 129 § 1 u.s.p.). Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny kilkakrotnie przedłużał okres zawieszenia, ostatnio uchwałą z dnia 25 sierpnia 2008 r. Decyzje te miały związek z niemożnością prowadzenia postępowania dyscyplinarnego po wypadku komunikacyjnym sędziego Sądu Rejonowego w dniu 24 kwietnia 2008 r., w wyniku którego doznał on obrażeń wykluczających jego udział w posiedzeniach dyscyplinarnych, w których chce uczestniczyć.

Bardziej istotne są merytoryczne motywy zawieszenia obwinionego sędziego w czynnościach służbowych, polegające na tym, że ranga stawianych zarzutów uniemożliwia mu pełnienie jakichkolwiek czynności sędziowskich. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny kontrolował instancyjnie wszystkie uchwały wydane w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, potwierdzające stanowisko, że pełnieniu czynności służbowych przez sędziego Sądu Rejonowego sprzeciwia się dobro wymiaru sprawiedliwości. Pogląd ten jest nadal aktualny, nie nastąpiły bowiem jakiekolwiek nowe zdarzenia uzasadniające jego weryfikację. Przedstawione sędziemu zarzuty korupcyjne są wyjątkowo poważne i rozległe. Nie mogą jednak zostać rozstrzygnięte w postępowaniu incydentalnym, dotyczącym zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych, bo nie jest to celem tego postępowania. W tym postępowaniu Sąd Dyscyplinarny nie rozstrzyga o zasadności zarzutów zamieszczonych we wniosku Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, tylko o zasadności odsunięcia sędziego od wykonywania czynności służbowych w związku ze sformułowanymi zarzutami.

Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny orzekł, jak na wstępie.

Treść orzeczenia pochodzi z bazy orzeczeń SN.

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.