Postanowienie z dnia 2016-01-29 sygn. II Cz 1214/15
Numer BOS: 216673
Data orzeczenia: 2016-01-29
Rodzaj organu orzekającego: Sąd powszechny
Sędziowie: Dariusz Iskra (przewodniczący)
Najważniejsze fragmenty orzeczenia w Standardach:
Sygn. akt II Cz 1214/15
POSTANOWIENIE
Dnia 29 stycznia 2016 roku
Sąd Okręgowy w Lublinie II Wydział Cywilny – Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący Sędzia Sądu Okręgowego Dariusz Iskra
po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2016 roku w Lublinie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa (...) Funduszu (...)z siedzibą w K.
przeciwko A. D.
o zapłatę kwoty 502,51 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 21 lutego 2014 roku do dnia zapłaty
na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 17 lipca 2015 roku, wydane w sprawie I C 455/15 upr
postanawia:
I. oddalić zażalenie;
II. oddalić wniosek (...) Funduszu (...)z siedzibą w K. o zasądzenie od A. D. zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.
Sygn. akt II Cz 1214/15
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 17 lipca 2015 roku Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej postanowił umorzyć postępowanie w sprawie (k. 70).
W uzasadnieniu postanowienia Sąd Rejonowy wskazał, że postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 505 37 § 1 k.p.c., z uwagi na to, że pełnomocnik powoda nienależycie wykonał zarządzenie z dnia 14 kwietnia 2015 roku wzywające do usunięcia braków formalnych pozwu w terminie czternastu dniu pod rygorem umorzenia postępowania (k. 70-70v).
*
Na postanowienie z dnia 17 lipca 2015 roku zażalenie wniósł powód, zaskarżając zarządzenie w całości i zarzucając „naruszenie art. 109 4 § 1 k.c. w zw. z art. art. 505 37 § 1 k.p.c. poprzez ich błędną wykładnię, niewłaściwe zastosowanie i wskutek tego błędne uznanie, że strona powodowa nie wykazała, iż w chwili udzielenia pełnomocnictwa osoby je reprezentujące w imieniu powoda były umocowane do tej czynności, a w konsekwencji uznanie, iż strona powodowa nie wykazała skutecznego wniesienia powództwa, albowiem pełnomocnictwo procesowe złożone przez powoda zostało podpisane przez reprezentantów powoda rzekomo wykreślonych z KRS, podczas gdy osoby udzielające pełnomocnictwa nadal figurują w KRS organu zarządzającego powodem jako osoby uprawnione do reprezentacji” (k. 74-76).
Powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania według norm przepisanych.
*
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie powoda jest bezzasadne i w związku z tym podlega oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c., zaś zaskarżone postanowienie, pomimo częściowo nietrafnego uzasadnienia, jest prawidłowe.
Punktem wyjścia dla rozstrzygnięcia zażalenia jest wskazanie, że pozew w rozpoznawanej sprawie wniesiony został w dniu 21 lutego 2014 roku. Oznacza to, że w sprawie ma zastosowanie przepis art. 505 37 § 1 k.p.c. w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy z dnia 10 maja 2013 roku o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2013 roku, poz. 654). Powołany przepis stanowi, że po przekazaniu sprawy w przypadkach wskazanych w art. 505 33 § 1, art. 505 34 § 1 oraz art. 505 36 § 1 przewodniczący wzywa powoda do wykazania umocowania zgodnie z art. 68 zdanie pierwsze oraz dołączenia pełnomocnictwa zgodnie z art. 89 § 1 zdanie pierwsze i drugie, a po przekazaniu sprawy na podstawie art. 505 33 § 1 oraz art. 505 34 § 1 dodatkowo do uiszczenia opłaty uzupełniającej od pozwu – w terminie dwutygodniowym od daty doręczenia wezwania pod rygorem umorzenia postępowania. W razie nieusunięcia powyższych braków pozwu sąd umarza postępowanie.
Z powołanego przepisu wynika, że po przekazaniu sprawy w przypadkach wskazanych w art. 505 33 § 1 k.p.c., art. 505 34 § 1 k.p.c. oraz art. 505 36 § 1 k.p.c. przewodniczący może zastosować termin dwutygodniowy i rygor umorzenia postępowania tylko gdy chodzi o wezwanie powoda do wykazania umocowania zgodnie z art. 68 zdanie pierwsze k.p.c. oraz dołączenia pełnomocnictwa zgodnie z art. 89 § 1 zdanie pierwsze i drugie k.p.c.
W rozpoznawanej sprawie radca prawny, wskazany w pozwie jako pełnomocnik powoda, w terminie dwutygodniowym od doręczenia wezwania nie złożył właściwego pełnomocnictwa procesowego obejmującego umocowanie do reprezentowania powoda w elektronicznym postępowaniu upominawczym.
Zgodnie z twierdzeniami przytoczonymi w pozwie, pełnomocnictwo procesowe miało zostać udzielone pełnomocnikowi powoda w dniu 25 kwietnia 2013 roku, a więc przed wniesieniem pozwu. Należało zatem przedstawić dokument pełnomocnictwa z tej daty, ewentualnie odpis tego dokumentu. Do pisma procesowego z dnia 13 maja 2015 roku dołączony został dokument – odpis pełnomocnictwa z dnia 20 kwietnia 2015 roku (k. 45), a więc udzielonego już po wniesieniu pozwu.
Ustawodawca, ustanawiając przepisy o elektronicznym postępowaniu upominawczym, dopuścił możliwość wniesienia pozwu w tym postępowaniu przez pełnomocnika. Ze względu na specyfikę tego postępowania pełnomocnik wnoszący pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym nie składa dokumentu pełnomocnictwa, lecz w tym wypadku ten pełnomocnik powinien powołać się na pełnomocnictwo, wskazując jego datę, zakres oraz okoliczności wymienione w art. 87 k.p.c. (art. 89 § 1 zd. 4 k.p.c.).
Możliwość wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym przez pełnomocnika oznacza, że osoba wnosząca pozew w tym postępowaniu jako pełnomocnik powinna już w tej chwili legitymować się ważnym i skutecznym pełnomocnictwem procesowym. Regulacja zawarta w art. 89 § 1 zd. 4 k.p.c. opiera się na zaufaniu ustawodawcy do osoby wnoszącej pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym jako pełnomocnik, że osoba ta posiada ważne i skuteczne pełnomocnictwo procesowe w chwili wniesienia pozwu. Ustawodawca nie przewiduje w ogóle dopuszczalności wniesienia pozwu przez osobę nie będącą pełnomocnikiem procesowym w chwili wniesienia pozwu i dopuszczalności powołania się w tym pozwie na pełnomocnictwo procesowe, które będzie udzielone pełnomocnikowi po wniesieniu pozwu, jak również nie przewiduje dopuszczalności przedstawienia pełnomocnictwa procesowego udzielonego już po wniesieniu pozwu.
Z powyższego wynika, że skoro osoba wnosząca pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym jako pełnomocnik powoda powinna być rzeczywiście tym pełnomocnikiem w chwili wniesienia pozwu, to tym samym powinna już w chwili wnoszenia pozwu podjąć starania, aby w razie zaistnienia okoliczności faktycznych, o których mowa w art. 505 37 § 1 k.p.c., móc złożyć pełnomocnictwo procesowe lub jego odpis oraz dokumenty wskazujące umocowanie osób reprezentujących osobę prawną do udzielenia pełnomocnictwa procesowego. Dokumentami tymi mogą być przy tym nie tylko właściwe odpisy z Krajowego Rejestru Sądowego, ale także inne dokumenty wskazujące na powołanie oznaczonych osób fizycznych do pełnienia funkcji członka organu osoby prawnej oraz na sposób reprezentacji tej osoby prawnej.
Termin dwutygodniowy, o którym mowa w art. art. 505 37 § 1 k.p.c., nie jest terminem, w ciągu którego osoba powołująca się na udzielenie jej pełnomocnictwa procesowego w imieniu osoby prawnej ma wystąpić do właściwych organów o udostępnienie dokumentów potwierdzających umocowanie członków organu tej osoby prawnej i sposób reprezentacji przez nich tej osoby prawnej, lecz terminem, w ciągu którego odpowiednie dokumenty mają być wniesione do sądu.
Złożenie dokumentów, o których mowa w art. 505 37 § 1 k.p.c., po upływie terminu dwutygodniowego od doręczenia wezwania, w szczególności przy zażaleniu na postanowienie o umorzeniu postępowania, jest bezskuteczne.
÷
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik powoda nie złożył dokumentu pełnomocnictwa lub jego odpisu, potwierdzających umocowanie tego pełnomocnika w chwili wniesienia pozwu.
Dokumenty w postaci odpisów wyciągu z rejestru funduszy inwestycyjnych z dnia 20 maja 2014 roku i odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 20 maja 2014 roku, Numer KRS (...), nie potwierdzają również, że osoby, które podpisały pełnomocnictwo procesowe z dnia 20 kwietnia 2015 roku były wówczas umocowane do reprezentowania powoda jako członkowie zarządu (...) Towarzystwo Funduszy (...) Spółki Akcyjnej z (...) w K.. Z odpisu pełnego z rejestru z dnia 10 kwietnia 2014 roku wynika, że A. R. (1) była wprawdzie członkiem zarządu tej Spółki, ale przed dniem 10 kwietnia 2014 roku została z niego wykreślona. A. R. (2) w ogóle nie figuruje w tym dokumencie jako członek zarządu Spółki, a jedynie jako prokurent.
Tymczasem pełnomocnictwo z dnia 20 kwietnia 2015 roku zostało udzielone przez te osoby, jako członkowie zarządu Spółki, a nie prokurenci, z czego wynika, że w dacie 20 kwietnia 2015 roku nie były już prokurentami.
Ustalenie w postępowaniu zażaleniowym, że osoby te były członkami zarządu (...) Towarzystwo Funduszy (...) Spółki Akcyjnej z (...) w K. w dniu 20 kwietnia 2015 roku, nie jest równoznaczne z tym, że powód wykonał prawidłowo zarządzenie z dnia 14 kwietnia 2015 roku.
*
Na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. i w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. Sąd Okręgowy postanowił oddalić wniosek (...) Funduszu (...) z siedzibą w K. o zasądzenie od A. D. zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.
W związku z tym, że zażalenie powoda zostało oddalone w całości, powód jest stroną przegrywającą sprawę w całości w postępowaniu zażaleniowym. Nie może zatem uzyskać od pozwanej zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
*
Z tych wszystkich względów i na podstawie powołanych wyżej przepisów Sąd Okręgowy orzekł jak w postanowieniu.
Treść orzeczenia pochodzi z bazy SAOS (www.saos.org.pl).