Postanowienie z dnia 2015-03-31 sygn. VI Gz 83/15
Numer BOS: 168834
Data orzeczenia: 2015-03-31
Rodzaj organu orzekającego: Sąd powszechny
Sędziowie: Anna Harmata (przewodniczący)
Najważniejsze fragmenty orzeczenia w Standardach:
- Właściwość w sprawie o zwrot spełnionego świadczenia po odstąpieniu od umowy (art. 494 k.c.)
- Przekazanie sprawy zgodnie z właściwością (art. 200 k.p.c.)
Sygn. akt VI Gz 83/15
POSTANOWIENIE
Dnia 31 marca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Anna Harmata
po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r. w Rzeszowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa W. T.
przeciwko J. W.
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie V Wydziału Gospodarczego z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt V GNc 3657/14 ( V GC 21/15)
postanawia:
oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Opolu, V Wydziałowi Gospodarczemu. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał iż powód W. T. złożył do tutejszego Sądu pozew o zapłatę przeciwko pozwanemu J. W., wywodząc swoje roszczenie z tytułu umowy sprzedaży. W dniu 11 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy wydał przeciwko pozwanemu nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. W sprzeciwie od powyższego nakazu zapłaty pozwany zarzucił niewłaściwość miejscową Sądu Rejonowego w Rzeszowie i wniósł o przekazanie sprawy sądowi właściwemu, którym jest Sąd Rejonowy w Opolu. Na uzasadnienie zarzutu pozwany wskazał, iż nie uzasadnia właściwości przemiennej sądu wytoczenie pozwu o zwrot świadczenia po odstąpieniu przez kupującego od umowy sprzedaży na podstawie rękojmi za wady. Sąd Rejonowy przyjął, iż skoro roszczenie powoda wynika z odstąpienia od umowy kupna piasty wraz z łożyskiem to brak w niniejszej sprawie zastosowania art. 34 kpc, a tym samym podstawę właściwości Sądu należy oprzeć na treści art. 27 par. 1 kpc, według miejsca zamieszkania pozwanego.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył powód który wniósł o zmianę postanowienia poprzez ustalenie, że sądem właściwym miejscowo w niniejszej sprawie jest Sąd w Rzeszowie, zaskarżonemu postanowieniu zarzucając:
- naruszenie przepisu art. 38 kpc poprzez nieuwzględnienie, że w sprawie doszło do odstąpienia od umowy sprzedaży ruchomości i zajdzie konieczność rozpatrywania skuteczności oświadczenia o odstąpieniu, a tym samym kwestii własności przedmiotowej ruchomości,
- naruszenie przepisu art. 34 kpc w zw. z art. 454 kc poprzez ich niezastosowanie i ustalenie, że miejscem spełnienia świadczenia ( zwrotu ceny sprzedaży) w przypadku odstąpienia od umowy jest miejsce siedziby pozwanego a nie powoda.
W odpowiedzi na zażalenie pozwany wniósł o nieuwzględnienie zażalenia oraz zasadzenie od powoda kosztów postępowania zażaleniowego wraz z kosztami zastępstwa adwokackiego.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie powoda nie jest uzasadnione.
Jak wynika z treści pozwu kwota objęta żądaniem stanowi roszczenie o zwrot spełnionego świadczenia po odstąpieniu od umowy. Sąd badając właściwość bierze pod uwagę podstawę faktyczną i prawną podaną w pozwie i na tej podstawie ustala właściwość. Roszczenie o zwrot spełnionego świadczenia po odstąpieniu od umowy nie mieści się w zakresie zastosowania art. 34 kpc, nie będąc już roszczeniem o wykonanie umowy lub odszkodowanie z powodu jej niewykonania lecz roszczeniem wynikającym ze zniweczenia łączącego strony stosunku umownego na skutek jednostronnego oświadczenia woli jednej ze stron. Stąd też Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego o braku podstaw dla zastosowania w niniejszej sprawie art. 34 kpc. Żądaniem w niniejszej sprawie, wbrew temu co naprowadzał żalący, nie objęto ustalenia własności przedmiotowej ruchomości i brak podstaw by niniejsze wyprowadzić z podstaw i okoliczności powołanych w pozwie. Stąd brak zastosowania w sprawie art. 38 kpc. Sąd Rejonowy nie naruszył również przepisu art. 34 kpc w zw. z art. 454 kc, istotnym w sprawie byłoby bowiem ustalenie miejsce świadczenia pieniężnego tylko w przypadku gdy żądanie pozwu obejmowałoby dyspozycję art. 34 kpc. Jak już wskazano powyżej brak jednak podstaw dla przyjęcia powyższego.
Zważywszy na powyższe Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji na mocy art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc, orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawiając rozstrzygnięciu kończącemu sprawę.
ZARZĄDZENIE
1. (...)
2. (...)
Treść orzeczenia pochodzi z bazy SAOS (www.saos.org.pl).