Konflikt między uczestnikami postępowania przy wyodrębnieniu własności lokali
Podział nieruchomości polegający na wyodrębnieniu własności lokali Zniesienie współwłasności przez podział rzeczy wspólnej (art. 211 k.c. i art. 623 k.p.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Preferowany przez ustawodawcę podział fizyczny nieruchomości, w przypadku podziału przez wyodrębnienie własności lokali w budynku znajdującym się na tej nieruchomości, doznaje ograniczeń w sytuacji, gdy pomiędzy współwłaścicielami, w szczególności będącymi byłymi małżonkami, istnieje poważny konflikt.
Postanowienie SN z dnia 4 lipca 2019 r., IV CSK 43/18
Standard: 44690 (pełna treść orzeczenia)
Podział przedmiotu współwłasności jest niewątpliwie najwłaściwszym wyjściem ze współwłasności ale rozważeniu muszą podlegać wszystkie okoliczności, które mają znaczenie dla oceny, czy podział nie jest sprzeczny ze społeczno–gospodarczym przeznaczeniem nieruchomości. Ocena sprzeczności lub zgodności ze społecznym przeznaczeniem nieruchomości, w razie wyodrębnienia lokali, musi mieć na względzie konieczność współdziałania właścicieli lokali wyodrębnionych w celu utrzymania części wspólnych budynku.
Ma rację skarżąca, że w razie podziału pionowego sprzeczność taka raczej rzadko będzie występowała, bo na ogół części wspólne będą stanowiły ściany. W przypadku podziału poziomego, nawet w razie rozdzielenia wejść i instalacji, pozostanie istotna część wspólna w postaci dachu, bezpośrednio przylegająca do jednego z lokali a wymagająca powzięcia ewentualnych decyzji i pokrycia kosztów remontu przez obu współwłaścicieli oraz innych części budynku takich, jak fundamenty przylegające do drugiego lokalu. W dalszym ciągu pozostanie grunt we współwłasności a podział do użytkowania nie eliminuje styczności współwłaścicieli i może nie zapobiec dalszemu konfliktowi. Taka sytuacja nakazuje wnikliwe rozważenie, czy współwłaściciele będą w stanie na tyle ze sobą współpracować, by uznać, że konkretna nieruchomość i sposób jej podziału odpowiadają tej przesłance.
W sprawie niniejszej nie chodzi tylko o konflikt typowy dla rozwiedzionych małżonków lecz o skazanie uczestnika za znęcanie się zarówno nad wnioskodawczynią, jak i wówczas małoletnimi dziećmi oraz za groźby karalne w stosunku do partnera wnioskodawczyni. Okoliczności zostały przedstawione w aktach sprawy karnej i powinny być przedmiotem oceny w tym postępowaniu, pod kątem możliwości zamieszkiwania wprawdzie w odrębnych lokalach ale w jednym budynku zaprojektowanym jako jednorodzinny i możliwości współdziałania.
Celem podziału jest przyznanie każdemu z właścicieli lokalu, w którym mógłby zamieszkać, bo takie jest społeczno–gospodarcze przeznaczenie nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym.
Dokonanie podziału przy założeniu sprzedaży lokalu przez jednego ze współwłaścicieli z powodu uzasadnionej obawy przed drugim współwłaścicielem zaprzecza takiemu przeznaczeniu i uzasadnione jest wówczas przyznanie nieruchomości jednemu ze współwłaścicieli, o ile zgłosi taki wniosek. Podzielić trzeba w tym zakresie pogląd wyrażony w przytoczonych przez skarżącą postanowieniach Sądu Najwyższego z dnia 12 maja 2016 r., I CSK 426/15 i z dnia 19 października 2011 r., II CSK 50/11.
Postanowienie SN z dnia 6 września 2018 r., V CSK 448/17
Standard: 54375 (pełna treść orzeczenia)