Pojęcie władania rzeczą
Posiadanie samoistne i zależne (art. 336 k.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Punktem wyjścia dla oceny, czy dany podmiot faktycznie włada nieruchomością (art. 336 k.c.), jest rozstrzygnięcie, czy zachowanie tego podmiotu odnosi się do "powierzchni ziemskiej" w rozumieniu art. 46 § 1 k.c. Tylko bowiem ten, kto włada powierzchnią ziemską, może być uznany za posiadacza nieruchomości.
Postanowienie SN z dnia 28 marca 2024 r., II CSKP 1452/22
Standard: 83073 (pełna treść orzeczenia)
Władztwo przesądzające w konkretnym przypadku o możliwości stwierdzenia posiadania musi być władztwem faktycznym, zatem powinno ono cechować się względną trwałością i polegać co najmniej na rzeczywistej możliwości jego sprawowania nad rzeczą w zakresie określonego prawa podmiotowego (tak np. wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 18 marca 2008 r., sygn. akt IV CSK 529/07, , w którym dodatkowo zaznaczono, że wystarczające dla stwierdzenia władztwa jest, aby dany podmiot znajdował się w takiej sytuacji, która potencjalnie pozwala mu na korzystanie z rzeczy w sposób gospodarczo efektywny).
W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że posiadanie nie tylko nie musi oznaczać rzeczywistego korzystania z rzeczy, ale nawet może nastąpić na podstawie manifestowanych na zewnątrz przejawów władania rzeczą (tak np.: postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt III CSK 1/11, Legalis; postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt IV CSK 271/13),
Wyrok SA z dnia 27 października 2016 r., I ACa 346/16
Standard: 17220 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 64162
Standard: 49253
Standard: 68180
Standard: 69376
Standard: 52891
Standard: 71065
Standard: 17221